Read my heart

ලංකාවේ අවසන් රජතුමා

2010-06-16T09:14:00.000-07:00

මගේ මිතුරෙකුගේ පුත්‍රයෙක් ඉන්නවා පාසල් යන වයසේ. දන්න විදිහට පුත්‍රයා 4 වැනි පංතියේ. අද පංතියේදි ගුරැතුමිය විසින් අතීත රජවරැන් ගැන පාඩමක් ළමුන්ට උගන්වලා තියේනවා. පාඩම අවසානයේදී ගුරැතුමිය විසින් ප්‍රශ්ණ කිහිපයක් අහලත් තියෙනවා. එයින් එක් ප්‍රශ්ණයක් වෙන්නේ ලංකාවේ අවසන් රජතුමා කවුද යන්නයි. මගේ මිතුරගේ පුත්‍රයා නැගිට්ට ගමන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ යැයී උත්තර දී ඇත. මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජතුමෙක් නොවන බවත් ඔහු ලංකාවේ ජනාධිපති බවත් රජතුමා හා ජනධිපති යනු දෙදෙනෙක් බවත් ගුරැතුමිය විසින් මේ කුඩා පොරිසාදයට කියා දෙන ලදි. නමුත් තාත්ත ‍වගේම වන පුත්‍රයා ගත් කටට ම ගුරැතුමියට කියා ඇත්තේ
ටීචර් දන්නේ නැහැ ගිහින් නුගේගොඩ බලන්න ලංකාව එක්සේසත් කල රජවරැන් කියලා මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ රෑපේ තමයි අන්තිමට තියෙන්නේ..... කියලා

පසු ගිය දවසක පාසල් ශිෂයෙක් විසින් තවත් ශිෂයෙකුට පිහියෙන් ඇන ඝාතනය කරන ලදී. මෙය ඇසු ගොඩාක් දෙමව්පියන් (මගේ මිත්‍රයාත් ඇතුලුව) අනේ අපෝ යැයි දෙස් දෙවල් තියන්නට පටන් ගත්තෝය. ඇත්ත නම් වැඩිහිටි පරම්පරාව විසින් නටන ලද නාඩගම ළමුන් විසින් හොදින් ඇස් ඇරගෙන බලා සිටි ඇති බවයි. තමන් විසින් නොකලත් තමන් රැකුල් දුන් දේ ළමුන් විසින් අත්හදා බලන කාළයයි මේ. රාත්‍රි ආහාරය ගණිමින් මැරැනු ගණන සිතින් ගණනය කිරීමේ පාපය දැං තම දරැවන් අත්හදා බලමින් සිටිති. ඉතිහාසය වෙනස් කරන්නේ අප වැනි නොසන්ඩාල මිනිසුන් නොව සාමන්‍ය මිනිසුන් බව දැං ප්‍රත්‍යක්‍ෂය. මහින්ද රජාට ඇන්දුවේ අප නොවෙයි. දැං ළමුන් දෙමාපියන් අනුගමනය කරමින් සිටිති.

ආචාර්යය මර්වින් සිල්වා හා ජි. ඇල්. පිරිස් දැං එක සමානය. විරවංශ මැතිතුමාත් ජොනිත් එක සමානය. ජාතික සමගිය යැයි රැවටී බත් පතකට සමුල ඝාතනයට රැකුල් දුන් පිරිස් අනාගත පරපුරද වනසා ඇති බව තේරැම් යන විට සියල්ල සිදුවී හමාර විය හැක.
පීපී එන්නා වු නා මල වැනි බොරැ ෂොක් හිමිකරැවන් රැසක් විසින් අනිවාර්යෙන්ම සකල සිරින් පිරි සිරි ලංකාව ආසියාවේ අශ්චර්්‍යය බවට පත් කරනු නොව පෙරලනු නිසැකය.

එතෙක් ඔබට සංඝ සම්මේලනයට හරස් කපන රතන සාදුගේ පිහිටයි...!!!

කල්පිත හීන

2010-05-31T02:08:00.000-07:00

කල්පිත හීන

නේක පැහැගෙන
අවර්ණ ජිවිතය තුල මගේ
පිංතාරැ කල සිහිනය
ඇගේ ප්‍රේමයයි....
හැඩනැති වචන ගෙනපෙළට අමුණා තනුවකට
මගේ ජිවිතය කවියක් කල
ඇගේ ප්‍රේමයයි.....

පව් පුරන හිත ලගම
උවැසියක් මෙන්මෙත් සිතින් පිං පිරෑඇගේ ප්‍රේමයයි.....
මට කිසිදා ඇය ගැන ලිවිමට ආයාසයක් අවැසි නොවිය. මම ඇස් පියාගෙනම හෝ ඈ ගැන පද පැබදුවෙමි. සාංසාරික පුරැද්දකින් මෙන් මට ඇයව ඉවෙන් මෙන් දැනෙමින් තිබිණි. මේ නිල් අහස යට ඇගේ ප්‍රේමය ඇර වෙන දෙයක් මම අදුනන්නේ නැත. ඩම් සද, හිරැ, තාරැකා මැද ඇගේ ප්‍රේමය ඇර මට අන් දෙයක් අවැසි නැත. අහිකුණ්ඨකයෙක් වගේ මංමාවත් දිගේ ඔහේ ඇවිද ගිය මට, ඇගේ හද තුල නවාතැන් දුන්නාය. දාහ අතේ විසිරිලා ඉරිතලා ගිය හදවත දෝතින්ම එක්කරලා සුව කලේ ඇයමයි. ලෝක වෙළද මධ්‍යස්ථානය මෙන් බිමට සමතලා වෙමින් සිටි මට අස්වැසිල්ලක්, ශක්තියක් වුයේ ඇයමයි. ඉතිං තප්පරයෙන් පංගුවකටත් අඩු කාලයකදි මම නැවත ජිවත් වෙන්න තිරණය කළේමි.

සංසාර පිං සුළග අරං
පිංවන්ති ඇවිත් මගේ හිත ගාව
ඇස් අරින්නත් බයයි දැං
ජිවිතේ.....
නුඹ මගේ හීනයයි...

‍
ඉර මුදුන් වෙලා ඇති කොන්ක්‍රීට් වනාන්තරයක් මැද කන පැලෙන්න බීලා හතර ගාතේ දාල‍මෙං වැටිලා හිටියා. සිල් ගත්ත පිංවතුන් පව් පුරන්න බයටදෝ මංදා මාව යට කරන් ගිහින් නැහැ තාම. හැබැයි පාලියෙන් මොන මොනවදෝ කියනවා මට තේරැණේ අම්මට කියන වචනේ ඇහුණමයි. අහිංසකලා වගේ මිනිස්සු ඉන්න භුමියක මරණය සිගා යදිමින් මම නිල් අහස යට කලු තාර ගොඩක් උඩ හතර ගාතින්. අපිට ඕනෑ වෙලාවක ඉපදෙන්න බැරි වුණත් අපිට ඕනේ වෙලාවක මැරෙන්න අයිතිවාසිකමක් තියෙන්න ඔනේ....
ජිවිතේ හට ගත්තු හේතුව අපෙන්ඈත් වුණාම මරනය ඇරෙන්න මිනිසෙකුට අවැසි අන් යමක් වෙත්ද...??? බැරැක්ක වලට වි අවි අමෝරා නැතිව ගිය සතුරා එන තෙක් මග බලා ඉන්න සොල්දාදු උන්නැහේලාටවත් මගේ අවනඩුව දැනෙන්නේ නැති හැටි. මගේ පියවී සිහිය තැන් වලට දිව ගොස් ගාල් වි ඇත. මට කොටුවේ පිට්ටු බම්බුවෙන් පහළට පැනිය යුතුව ඇත. ඔලුව කුඩු වී මොළය එළියට පැන මස් වැදලි බල්ලන් ඇදන් යන තරමටම මට කුඩු වන්නට ඔනෑ කමක් ඇත. අතපය දස අතේ විසිරී ඇස් ගෙඩි එළියට පැන විරෑපී තත්වයක මරණයක් මට අවැසිව ඇත. සමාදානෙන් සැතපෙන්න මගේ හිතේ ශන්තියක් නැත. එහෙයින් මට වියරැ වු මරණයක් අවශමය. එහෙත් මේ බමන ගතිය හේතුවෙන් මට දැං කෙළින් සිට ගත නොහැක. ඔබට පුලුවන්ද මාව එතැනට ගෙන යන්න......

සද නැති රැයක
තරැ එළිය දිගේ
මරණය ඇවිල්ලා
මගේ දොරකඩට
රැගෙන යන්න මා...

සිතිජ ඉම කෙළවරේ
ඉර බොක්කුවේ ගිලෙන වේලාවේ
තනි පංගලමේ
තනි හිත ලගට මගේමරණය ඇවිල්ලා

කප්පරක් හින ටික
ඇයට මුමුණන්නත් පෙර
අවසන් හාදු වී
දෙතොලතර පිපෙන්නට මත්තෙන්
අගුලු නොදැමු දොරකඩට මගේමරණය ඇවිත්රැගෙන යන්න මා....

දෝතින්ම බදා වැළදගෙන මා ඇයට පෙමි කළේමි. ඇහිපිල්ලමක්වත් නොගහා මම ඇයව මගේ නෙත් තුලම සතපවා ගත්තෙමි. දිගු හුස්මක් සමග ඇයව මම මගේ හිත් පතුලේ ගැඹුරැම තැනක රදවා ගතිමි. එහෙත් මගේ සුසුම් වැල් ඉවසන්නට ඇයට අවැසි නොවීය. මගේ පීඩාවට කන් දෙන්නට ඇයට උවමනාවක් නොවිය. මගේ තෙහෙටිටුවට සිසිලසක් වෙන්න ඇය සිතාවත් නැත. සමාජීය ඝට්ටනයත්, සංකෝචනයත්, ප්‍රතිරෝධතාත්, තෙහෙට්ටුවට හෙළන කදුලුත්, විඩාවට නැගෙන සෝ සුසුමුත්, සමනළ කන්ද සේ බර ඈ ත් තනි මගේ සිතින් දරාගෙන ඉවසිමෙන් මම උන්නෙමි. ගිණි කන්දක් සේ නාය නොගියද මහා වෘක්ෂයක් වටා එතුනු වැළක් හේතුවෙන් අකලට වියැකෙමින් යන්නා සේ මා ද වියැකෙමින් උන්නෙමි. එය නාය යෑමත් නොවේ.... දරා ගැනිමට නොහැකි බවත් නොවේ..... එපා විමත් නොවෙයි......

ඉතා සෙමෙන් කල් යල් බලමින් හිද ඇගේ කොපුල් තලය සීරැවට මම සිප ගත්තෙමි. සීතලට උණුහුමක් සොයන බිළිදියක් සේ ඈ තව තවත් මගේ උණුසුමි වෙමින් තිබු ආත්මය වටා බැදෙමින් තිබිණ. ඇය, ඇගේ සීමාව අතික්‍රමණයකර මගේ සීමාව දික් විජය කරමින් උන්නාය. සින්නක්කර ලියා දුන් හදවතකට ප්‍රණ භුක්තිය මොකටදැයි සිතු මම ඈට රිසි සේ මගේ හිතේ දගලන්නට ඉඩ දුන්නෙමි. ඇය තව තවත් ඒ හිත උඩ ඉඩ සොයමින් ගුලි ගැහුණාය. මගේ සකල විද පීඩා ඇයට නොපෙනෙන පරිදි මම මේ මොහොතේ ඈතකින් තබමි. මට ඇයව සැනසිමට අවශ්‍යව ඇත. ඇගේ කොපුල් තලයත් ගෙලත් සීරැවෙන් මාරැවට මම මගේ උණුහුම් වෙමින් පවතින දෙකපුලෙන් දෝවනය කලේමි. තඹර හංස පිපී උණු ප්‍රශ්වාසයක් හගිමින් සිටියි. ඇගේ සියෝලගම දැවී දැවී පවති. නාය යන අයිස් බරැවක් සේ මම ඈ මත පතිත වුයේමි. උණුහුම එකිනෙකා හරහා හුවමාරැ වෙමින් තිබිණි. මම ඇය මත අන්තිම අංශුව තෙක් දිය වුණේමි. මගේ පිරිමිකම ගැහැණු ශරිරයක් තුල මම මුදා හළේමි. දිව්‍යමය සතුටක් මගේ හිතේ මෝදු වෙමින් පැවතින. ජිවිතේ කිසිකලේක නොලත් සැනසිමකින්ද නිදහස් බවකින්ද මා වෙලෙමින් උන්නෙමි. මම තව තවත් ඇයව මා උණුහුමට තද කර ගතිමි. මහත් වැ ස්නෙහයක් මසිතේ දඑ දමමින් පවතියි. එහි සෑම බිංදුවකම හිමිකාරිය ඇයම පමණකි. ඇය විතරකි. ඉතිං මගේ හදින් ඇගේ හදට ඒ ස්නෙහය කාන්දු කරවීමට ඇයව මගේ පපුව මත මම තබා ගතිමි. ගැහැණියකට පිරිමි පපුවක් මත වැතිරෙනවා කියන්නේ අයිතිවාසිකමක්, පිරිමියෙකුට එය ස්නෙහයක්. පිරිමියෙක් තම ගැහැණු ශරිරය මත දියවෙනවා කියන්නේ සකල විද හේතුන් වලට මුහුණ දීමක්, පිරිමියෙකුට නමි එය ඔයිල් මාරැ කිරිමකි. ප්‍රේමය නැතිව ගැහැණු සියයක් සමග නිදි වැදුනද ඔබට සැනසිල්ල අත්වන්නේ නමි නැත. එහෙයින් ඔබ හෙටත් තවත් ගැහැණු ශරීරයක් සොයා රස්තියාදුවේ යයි. ඇගේ හදවතත්, ඇගේ ආත්මයත්, ඇගේ ජිවිතයත් යන තුන් කාරණා එකිනෙකා හා සම්බන්ධ කිරිමට ප්‍රේමයට හැර අන් දෙයකට නොහැක. එවිට මනුෂ්‍යය ආත්මයට සැනසිල්ල ලගා වෙයි. ගිහි ජිවිතයට නිවන සම්ප්‍රප්ත වෙයි. කාළකණ්නිකමට බලාපොරොත්තුව මුසු වෙයි. මට මගේ සැනසිමත්, නිවනත්, බලාපොරොත්තුවත්, හීනයත්, ජිවිතයත් එකවරම ලැබී ඇත.

හැන්දෑවේ
රත් පැහැති අහස යට
ප්‍රේමයේ විලිරැදාවෙන් ඇඹරෙමින්නැවුම් හුස්මක් හගිමින්
ගල්පරයන් හී හැපෙමින්
නිරිත දිග මෝසම මෙන්
කදුලු වගුරැවමින්
ඈ රිද්දවමින්
ඈ අවුස්සවමින්
ඈ පීඩාවට පත් කරමින්
නපුරැ විණනපුරැ හදවතමගේ........

ආදරේයි.... ආදරේයි කිව්වට මට ‍ඕන තැන්වලදි ඔයා මත් එක්ක හිටගෙන නැහැනේ..... ජිවක

කාළන්තරයක් තිස්සේ ඔයා මත පැටවිලා තියෙන දේමයි ඔයා කරමින් ඉන්නේ... අර ඉස්සර දවස් වල ඔයාට මතකද ඔයා මට ආදරෙයි කියලා කිව්වේ මගේ අත්ලේ ලියලා..... පස්සේ ට්ක ටික පරණවෙන්න ගත්තා......

ඇය හුස්මක් කටක් නැතිව, මගේ දිහාවත් නොබලා එක පෙළට කතා කරයි.

මට ඕන කලේ හැම උදයක්ම අලුත් උදෑසනක් වෙන්න........ හැම සිප ගැනීමක් ආයේ ආයේ අලුත් වෙන්න... එත් අනිත් හැම කෙනාම වගේ ටික කාලකින් ඔයා පරණ වෙනවා ජිවක......

ලෝකොත්තර දෙයක් වෙනුවෙන් බලා හිදීමක් නැතිනමි විදවීමක් කියන්නේ නිර්මාණශීලි දෙයක්. එත් මනුෂ්‍යය සමිබන්ධතාවක් ඇතුලේ බලා හිදිමක් හරි විදවීමක් හරි කියන්නේ කාළකණ්නි දෙයක්. වරදකාරි හැගීමක්. තමන් තුල මරාගෙන මැරෙන අරගලයක්. මම ඒ මොහොතට මුහුණ දෙමින් සිටිමි.

ශෘංගාර මොහොතකට පසු අපේ ආදරේ ඇතුලත ඉඩක් නිර්මාණය වී තිබිණ. ඉඩ විසින් පරතරය නිර්මාණය කර තිබිණ. පරතරය විසින් අසීමාන්තික දුකක් අප හදවත් වලට බෝ කර තිබිණ. ඉතිං ඒ අසිමාන්තික දුකකිනුත්, මහාප්‍රණික කඩා වැටීමකිනුත් අවසන ඇගේ වදන් එවැනි විය.
මගේ ප්‍රේමය කරැමයක්ව
පාරවයි ඒ හිත
ගිණි තියයි ඇගේ නිසල ජිවිතයට
පාරිශුද්ධ ප්‍රේමයට
මෛත්‍රි සිතින් පෙම් බැන්ද මසිත
දින සියයෙන් හදපු
ප්‍රළමක් යට නාය යන
කාළකණ්නි රාත්‍රියකි මේ
පුංචි රෝස කුසුමියක්කදුලු වාන් දමමින්
හිත දස අතේ ගසමින්
තුවාල කර ගන්නා
මුසලම රාත්‍රියකි මේ.....

ඇය මගේ ජිවිතයම විය. ඇය මගේ හුස්ම පොදම විය. එහෙත් පටන් ගත් තැනම මට වැරදී ඇත. කන්ටෙනරයකට පස්ස ගාත් යට වු බල්ලෙකු සේ මම වෙදනාවෙන් මිරිකෙමින් හිදිමි. මදුරැ කොයිල් දුමට අන්දමන්දව දිව යන මදුරැවෙකු සේ මම තැති ගනිමින් හිදිමි. උවැසියක් ඉදිරිපිට අදනකඩය ලිහි ගිය සාමණේර නමක් සේ මම ලජ්ජාවට පත් වෙමින් උන්නෙමි.

හැමදාම එකම හඩින් වේදනාවෙන් කෑ ගසන මුහුදු වෙරළ අභියස මගේ සිහිය මම විකල් කර ගත්තෙමි. පියවි සිහිය දැං මට රැගෙන එන්නේම මාරාන්තික හීන පමණෙකි. මගේ අතින් ඇගේ හිත කුඩු වී ඇත. ඇගේ දෙනෙතට කදුලු උරැම කර ඇත. ඇගේ ජිවිතය උඩු යටිකුරැ කර ඇත. තව දුරටත් පියවි සිහියෙන් මට සිටිය නොහැක.
අසීහියෙන් මම වෙරළ කොනක පුංචි වලක් හාරා මගේ තඩි කවි හිත වළ දැමුවෙමි. මුහුදු වතුර වල තුලට කාණ්දු වීම හේතුවෙන් හෙට එළි වන විට එය කුණු වී ගද ගසනු ඇත. නැතහොත් කුපාඩි බල්ලෙක් එය හාරා එළියට ඇද දමනු ඇත. කුමක් වුවත් ඇං මට කම් නැත. කාළකණ්නිකමද කරපින්නාගෙන මම වාරැවෙන් ගාලු පාර දෙසට පිය ඔසවමි. ඔබේ ඇගේ හැපුනොත් මට සමාවෙන්න....
මතට තිත වෙනුවට අත්වැරද්දකින් මම තබා ඇත්තේ කොමාවකි........

ජිවිතේ ඇතැර මරණය සොයා මම යමි.
හැමදාමත් තරැ
මං ආදරේයි........

අඩ නින්දෙන් දුටු සිහිනය

2010-05-20T22:24:00.000-07:00

අඩ නින්දෙන් දුටු සිහිනය

සකල සරින් පිරි සිරි ලංකාවේ දෙවන නිදහස් සැමරැම සමරන්න සියල්ල සුදානම්ව තිබියදි කොහේදෝ යන කඩා කප්පල්කාරි වැහි කුණාටුවක් පැමිණ සියල්ල සුණු විසුණු කරන්නට විය. රජය සිතා සිටියේ මෙය විපක්ෂයේ කඩාකප්පල්කාරි වැඩක් කියාය. විපක්ෂයේ උන් දේශප්‍රේමීන් සිතුවේ බටහිර කුමන්ත්‍රණයක් කියාය.විමලසිරි සිතුවේ මෙක NGO කාරයන්ගේ ගේමක් කියාය. චමිපක සිතුවේ තමන් පරිසර ඇමතිව සිටි කාළයේ වැඩක් නොකලැයි කීමට දැං සිටින පරිසර ඇමතිතුමා ඇද්ද අංචියක් ලෙසය. එකිනෙකා එකිනෙකාට මෙසේ ඇගිලි දිගු කරගන්නා අතර සිදු වී තිබුණේ ගස් ගල් පවා දැං අදහන තත්වයකට වැටි ඇති අහිංසක නිරහංකාර සිංහළ බෞද්ධයා දොහොත් මුදුණින් පිළිගන්නා වු කාරණාවකි.
මේ මුරැගසන් වරැසාව දෝරේ ගලන්න වහිද්දි හිසේ සිට පොරවාගෙන නිදා හුන් මා දුටු සිහිනයයි.

ප්‍රභාකරන් විමලසිරිට අනුව පිරිබාහරන් මිය ගොස් වසරක වේ. සකල ලංකාවාසීන් සිතා සිටියේ ලග ලගම සුබ අනාගතය එතැයි සිතාය. මෙහෙන් චුත වී ප්‍රභාකරන් කෙළින්ම දෙවි ලෝවට විසා ගසාගෙන තිබිණි. පුර‍ විද්‍යා චක්‍රවර්තීන් මොනව කීවත් බෙන්ස් රථයේ සුදුව එහෙටත් බෝ වී තිබිණ. ඔක්කෝම වැඩ අත යටිනි. අනෙක එදා ඉදන්ම ලාංකිකයාගේ මතකය ඇත්තේ දින හතකි. සම්මා සමාධිය ලාංකිකයාගේ වැඩි කරවු පිං බලයෙන් හෙතෙම දිව්‍ය ලෝකයේ හට ගත්තේය.
කල් යල් බලමින් උන් ප්‍රභා ජෙනරාල් හි‍රේ වැටීමට කදුඵ එන තුරැ සිනා සෙමින් සිටි අතර තුර මෙන් මෙහේ දෙවැනි නිදහසයැයි අටමගලක් පටන් ගෙන තිබිණ. බඩුත් එක්කම දෙන්නමි වැඩක් යැයි සිතු ප්‍රභා වැස්ස වළාහක දෙවියන්ට කොල් එකක් ගෙන හොදවැයින් විස්කි බෝතලයක් තමන් ලග ඇතැයි මෙහි පැමිණ අඩියක් ගසමු යැයි යෝජනාවක් දැමීය. බිමත් කමට ඇබ්බැහී වි උන් වැස්ස වළාහක දෙවිදුන් පටස් ගා ප්‍රභා සොයා පැමිණියේය. එක දෙක විය. දෙක තුන විය. දෙන්නටම හොද පදමට මද පවනේ වැදි සිටියෝය. ප්‍රභා තමන්ගේ යෝජනාව ඉදිරිපත් දඩස් ගා වැසි දෙවිදුන් ඉදිරියේ අතහැරියේය.

මචං... මගේ හිතේ අමාරැවක් තියේනවා මේ දවස් වල...

ඒ මොකද්දැයි ඇසු වැසි දෙවිදුන් තව අඩියකින් සප්පායම් විය.

මම හිටපු රටේ උන් මචං මං මැරැණම කිරිබත් උයාගෙන පාරක් පාරක් ගානේ කැවා මදිවට මචං දැං උන් මාව කොචොක් කරන්න උත්සවත් තියේනවා. අපේ කටිටියටම මේක හරිම හිතට අමාරැයි. එක සදාචාර සමිපන්නත් නැහැනේ මචං.......
අනික අපේ මැරිච්ච උන් වළලපු සොහොන් කොත් ටිකත් මුං සමතලා කරලා මචං.... මම හිටියනම් අපේ ප්ලැටුන් එකේ එකෙක් යවලා මරාගෙන මැරෙන ගේමක් දෙනවා එහෙනම්...

මොකක්ද දැං මගෙන් වෙන්න ඔනේ... ඔන දෙයක් තියෙනවා නමි කියපං මං කරලා දෙන්නමි.

දඩමස් කෑල්ලක් රස විදින ගමන් වැසී දෙවිදු පිළිතුරැ දුන්නේය.

මචං ධාරණිපාත වැස්සක් වස්සලා වැඩේ චකබල්ස් කරලා දාමුද මචං.

හයියෝ සුඵ දෙයක්නේ හැහි තෙපුල හේ එතැන් පටන් මහා ධාරණිපාත වැහි වළාකුලක් ලංකාවට ඉහළින් තැබිය.

දින දෙක තුනක් ගත වු පසු තමන්ගේ වැඩේ සාර්ථකත්වය පිළීබද දැන ගැනිමට සිත් වු වැසී දෙවිදුන් ප්‍රභාට කෝල් එකක් දුන්නේය.

හලෝ මිත්‍රයා.... කොහොමද මගේ වැඩේ.. නැගලා යනවා නේදැයි විචාලේය.

කණස්සල්ලෙන් මෙන් පිළීතුරැ දුන් ප්‍රභා පැවසුවේ අපේ අනාත වුනාට වඩා වැඩි පිරිසක් අනාත වී ඇති බවය.

මචං එක අපේ වැරද්දක් නොමෙයිනේ.... මුංගේ කෙහොමත් යටිතල පහසුකමි අප්සටි අපි ටාර්ගට් එක හරි වැඩි හරිය උන්ගේ වැරද්ද යැයි පවසා ප්‍රභාව සැනසීය.

හීනෙන් මා සිනා සෙනු ඇසුණු බිරිද මා නැගිටුවාය.

අපරාදෙනේ යෝදියේ පටිට හීනයක් මං දැක්කේ යැයි කියා හීනය සවිස්තරාත්මක විස්තරයක් ඇයට කිවෙමි. දේශාද්‍රහියෙක් වී විසි වසරක සිරදඩුවමක් මා විදිනවාට අකමැති යැයි කියමින් ඇය හඩා වැලපෙන්නට වුවාය.

2010-05-20T22:20:00.000-07:00

අමාරැවෙන්
එකා පිට එකා
පොළවට වැටෙද්දී
සතුට සමරන්න
කිරිබතු කෑ
සුපිංවතුනේ...
එවන්නද
තවමත් ගාල් වෙලා ඉන්න
ටකරන් මඩු ගලවලා දකුණට
ඉදහිට එන
වියළි සලාකයත්
ඔරැවල දමා එවන්නද ඔය පැත්තේ
ෂෙල් වරැසාවකින්
බෙරිලා මෙපිටට පැන්න
අපිට තවමත්
හිතක් පපුවක් ඇත
තදින් ගැහෙන
තදින් දැනෙන

කාලෙකින් ආයෙමත් ඡන්දයක් ඇවිල්ලා

2009-12-08T03:25:00.000-08:00

යන්තං ගැට ගසා ගත්තු ජිවිත
ඡන්දයක් හින්දා බෙරැනා
නමයි ගමයි උගසට තියං
කඹෙ දිගට අපි ඇදුණා

විරිත්තාගෙන මුහුණු
උණ්ඩයෙන් හිල් වෙචිච තාප්පයේ එල්ලුනා
යුද්ධයක් හින්දා රවපු නෙත්
ඡන්දයක් නිසා හිනහුනා
කාලෙකින් ආයෙමත් ඡන්දයක් ඇවිල්ලා
නොඉල්ලන දේවලුත් දෙන ඡන්දයක් ඇවිල්ලා

ලග එන සංග්‍රමය

2009-12-08T03:21:00.000-08:00

නන්දිකඩාල් වල
වළලපු සිරැරැ
එක දෙක හෙමෙන්
ආයේමත් ගොඩ අරං
දික් කර ගනිත් ගිණි අවි
තලුමරන්නට දෙපසකට වී
ඉතිරිව ඇත්තේද
වැළලුණු දෙමලුන්මය....

ආයේ නොපායන සංදිරන්....

2009-12-04T02:00:00.001-08:00

පික් පොකටි ගසන විප්ලවය....

2009-11-10T02:41:00.000-08:00

ඉල් මහේ විකිණෙන විප්ලවීය සගයන්.....

2009-11-03T20:51:00.000-08:00

71 දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ අත්හැර විශාල පිරිසක් නික්ම ගියහ. ඉන් සමහරක් බණ භාවනා කල අතර සමහරක් විකල්ප ධාරාවක් සොයා ඇදින. නමුදු මෙ කිසිවෙකු එලෙස ජවිපෙන් ඉවත් වුනේ අද ජවිපෙට වෙන දේ දැන ගෙන නමි නොවෙ. ( එසේ පොඩි හෝ දැණුවත් විමකින් ඉවත් වුයේ බෝපගේ සහෝදරයා පමණි.)
අලු දුළී ගසා වීරවංස මොඩලයේ පාරිභෝගික ජවිපෙ මතු වන්නේම පවතිව system එක absorb කර ගනිමින්. ලැජ්ජ නැති කම මහා මුදලිකමටත් වඩා ලොකු නිසා දෙවන වරත් තම පක්ෂයේ පතිවත කෙලසුනා කියමින් ඔවුන් රට වටා අඩමින් ගමන් ගන්නේය.

87/88 කාලයන්හීදි තම විප්ලවීය සගයන් හට මරණය ගෙන ආ අඑගොසුවන් ලෙස හැදුන්වු යුද්ධ හමුදාව සමග අත්වැල් බැද ගෙන තමන් වැනීම නිර්ධන පංතීන්ගෙන් සැදුමි ලත් දෙමල විමුක්ති කොටි සංවිධානය කුඩුපටිටමි කර දැං ඔවුන්ගේ නායකයාගේ ඝාතකයන් සමග සවිදිය පුරයි.
මෙ ලැජ්ජ නැති වැඩෙ මුලින්ම කලේ කුමාරතුංග මහත්මියයි. දැං පිඩිතයන්ගෙන් සැදුමි ලත් පක්ෂයද එයම කරයි. ජවිපෙ ගැන ඇත්තේ අන්ත කළකිරැණු ස්වාභාවයකි. මධ්‍යම පාන්තිකයාට අනුගත වීම නිසා ඔවුනට ඉතිරිව ඇත්තේ රැවුල සහ තොප්පිය පමණකි. මෙ මජර ක්‍රමය පාරිභෝගික ක්‍රමයක් දක්වා වර්ධනය වීමට ඔවුන් සෘජුවම වග කිව යුතුව ඇත.
රෝහණ සහෝදරයගේ ලෙයින් දහඩියෙන් තැනු පක්ෂය මෙ මෝඩ රැළ නගර සභාවක් කර ඇත. අඩුම ගානේ තම නායකයාගේ මරණය හෝ තමන්ගේ වාසියට භාවිතා නොකර ඉන්නට ඔවුනට හොදටම ඉඩ තිබිණි.

සිරි බර දිව යින...

2009-11-03T20:16:00.001-08:00

‍

මෙ මොහෙතේ අපි අත්විදිමින් ඉන්නේ සිරි ලංකාවෙ නියමම කාලයයි. අඩියක් එහෙම ගහලා හිතලා බැලුවොත් මෙ තමයි සිංහලයාගේ නියම ගති ස්වාභාවය. ඉංග්‍රිසින්ගේ බලයට කෑදර කම නිසා සිංහලයේ අන්තිම රජු එකට උන් දෙමලාව පාවා දුනි. දැං දෙමල විමුක්ති කොටි සංවිධානයත් සමග අපි අවසාන දෙමලාද විනාස කර අහවරය. අපට හතුරෙක් නැත. ඔබෙ හතුරා ඔබෙ අනෙකා විම දැං අනිවාර්යතාවයකි. දැං කුලල්කා ගැනිම ආරමිභව ඇත. තමන්ගේ පරම හතුරා වන දෙමලා පක්ෂ පාට පැත්තකින් තියා දැං වනසා අවසානය. දැං එල්ලෙන්න වැල් නැත. බලයෙන් අමාන්නානන්දයට පත්ව දැං එකිනෙකාට විරැද්ධව කල්ලී බෙදි සීතල යුද්ධය පටන් ගෙන ඇත. දැං පරම ජාතිය අහෝ වෙමින් යන කාලයයි. දානේ ඩිංග ආයේමත් පරක්කු වෙනකොට කහ චීවරධාරීන් පැවැත්ම උදේසා තවත් මොකක් හෝ උස්සාගෙන එනු ඇත. කොහොමත් ඝාතකයන්ට පිරිත් නුල් බැදි මොවුන් රට ආපස්සට හරවනු මිස ඉන් එහාට දෙයක් නමි කරන්නේම නැත.

ලාංකේය ඉතිහාසය දිවි පරදුවට තබමින් බෙරා ගන් පොන්සේකා දැං ගැලවුමිකරැ වී ඇත. ඉතිහාස කතා වල එන වීරයා අප ඉදිරියේ ප්‍රතිර්භුත වි ඇත. මෙ ඉතිහාසයේ නරකම කාළයයි.
ඔය ලොකු කතා පැත්තකින් තියලා එන්න අපි දිනන පැත්තට විසිල් ගහමු. (අපෝ මෙයාගේ ලැජ්ජාව සමුල ඝාතන කරද්දි උඩ පැන පැන සතුටු වුණු එකා දැං රහත් වෙලානේ බොල)

ඔබට තුණූ + රැවන්ගේ සරණයි

පිදුම

2009-11-03T02:10:00.000-08:00

මම මෙ වට රවුමෙ තනිවම හිදිමි
වෘත්තීයවෙදින් බුද්ධිමතුන්
කවීන් ලේකකයන් සහ
ප්‍රගතශීලී යැයි කියා ගන්නා
පිරිවර සමග සියලු මිනිසුන්
මා හැර ගොසිනි

බෝහො අය
මාධ්‍ය සුනාමියෙන් ගසා ගෙන ගියහ
සමහරෙකු සිය කැමැත්තෙනි
කිහිපදෙනෙකු පලා ගොසිනි
අතුරැදහන් වුහ වෙඩි වැදී මියදුනහ.

යුධෝන්මාදයෙන්
බැබළෙන සැණකෙළි සිරියට
රොද බැදෙත් සැවොම යාබද වට රවුමට
මෙ විජයග්‍රහණයේ වෙලාවයි
රතිඤ්ඤා මල් වෙඩි මැදින්
ඹල්වරසන් සරින්
වා ගැබ දෙරෙවයි
මරණයේ ඉලක්කමි වලින්
සිංහල සිරැරැ උණුසුමි වෙ

මෙ වටරවුමෙහි
මෙ පුවරැව ඇතැතිව
මා නිහඩව සිටින විට
ඔවුහු පිළීකුලෙන් මා දෙස බැඑහ.
උන්මත්තකයා යැයි කිහ
මගේ හඩ අවදිවන සැණින්
ඔවුහු මට සැගවී පහර දුන්හ
දේශදෝහියා යැයි කිහ
මා ක්‍රියාත්මකවෙද
ඔවුහු මා අත්අඩංගුවට ගත්හ
ත්‍රස්තවාදියා යැයි කීහ

සුභ හෙටක් වෙනුවෙන් මගේ රටට
මරාගෙන මැරෙමිය මම
මෙ සත්‍යය
යුද්ධය මානුෂිකයැයි කියන
සාමය අරං එනවැයි කියන
නෑසියන්ගේ මරණය නොදැනෙන
කෙළඹ මඩකළපු හින්දුනී
නුඹෙ උණ්ඩය
වැඩියෙන් පහසුවෙවීය මට
කිතුනුවෙනි ඉස්ලාමි භක්තිකයෙනි
පවි සමාකරගෙන ආවොත්
ඉලක්කය නොවරදීවී නුඹට
බුදුන් වදිනා බොදුණුවනි
ජාතිය වෙනුවෙන් තියන වෙඩිල්ලට
නුඹ දනි පවි නැති වග

ප්‍රාණය නිරැද්ධ දරදඩු ඇගිලි අතරින්
ගලවා ගත් සටන් පුවරැව විසිකර
කවරෙකු හෝ හෙට
මා වළ දමනු ඇත.
නුඹලාගේ බොදව යන
ප්‍රිතී ඝෝෂා දකින්නට
මෙ වටරවුමෙහි
මා නොසිටිනු ඇත.
අන්තිම දෙමළාගෙත් මරණය පතාගෙන
අන්තිම සිංහලයා තෙක් ම මියැදෙන
වෛරයේ දරැවන්ගේ හෙට
මා නොදකිනු ඇත.

එහෙත්
ජාති කුළ ආගමි නොතකා
මිනිස් ජිවිතයට ආදරේ කරන
තවෙකෙක්
කොහේ හෝ සිට පැමිණ
මගෙන් ගිලිහුණු මෙ පුවරැව
මෙ වටරවුමෙහිම හිද
ඔසවනු ඇත.

එහි මෙසේ ලියා තිබෙ

යුද්ධය නවතවි!
වර්ග සංහාරය නවතවි!

නොමළ මිනිසුන් අතරින්
එකා දෙන්නා ඔහු කරා ඇදෙනු
මා දකිනු ඇත.

මහේෂ් මුණසිංහ

ආබාදිත සොල්දාදුවා සහ බුදු හිමි

2009-11-02T22:20:00.000-08:00

මහල්ලන්
තුවාලකරැවන් හා ලෙඩුන්
පැටි වියේ - වැඩි වියේහි මළ කදන්
තොග ගණන් දුටුමි

පවිකාරකමි වලට දිරි ගන්වන
පැවැදී රෑ දුටිමි
පිරිත් නූල්ද බදිති.

විවරණද ලැබිමි මවගෙන්
රට රකින මට බුදු වන්නට
ඇස් මස් ලේ දන් දී
ඔබ වෙත පැමිණියෙමි

එනමුදු බුදු හිමියනේ
නු‍‍ෙඔ බැල්ම අරැමය

ගමිමුන්ට දැං අමතක වුව
බිරිද හා දරැවන් එක්ක
සෙත් පතා ගයන සෙත් පිරිත් මැද
මගේ හිස විනිවිදී
නු‍ෙඔ නුහුරැ බුදු නෙත

මැවෙ මවිසින් මරා දැමු මිනිසුන්
තැන තැන වැටුණු
ඔවුන් කෙසගය
දුක් විදි දුප්පතුන්ය
එකම පැහැයය
එකම හැඩයය
සියල්ලන්ටම මගේ මුහුණම හිමිය

සිය දහස් ගුණයකින්
මා මරා දමා ඇත්තේ
මාවමද

ගාථා කියන පොඩි හාමුදුරැවන්
පිටුපසින් හිද
නුඹ පාන මදහස
නොපෙනෙන්න දෑස් වසා ගනිමි

දෑත් පෙනෙයැයි බියෙන්
වදින්නටවත් නුස්සමි.

මහේෂ් මුණසිංහ

මල් නොපිපෙන දේශය...

2009-10-29T21:06:00.000-07:00

ධනපත් බල්ලන් අතින් තම නායකයා ඝාතනය වුවට පසු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ අඑ දූළී ගසා නව වෙසයකින් තරග බිම‍ට සැපැමිණියේය. සාරී පොටෙහි එල්ලී ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මෙ මජර ක්‍රමයේ ඉහළටම නැංග ඔවුන්‍ බලයේ රස්නිය නිසා එක් වරම දෙකඩ විය. තම නායකයා ඝාතනය කල ධනපති බල්ලන් සමග සහවාසයට වරක් නොව දෙවරක් ගමන් කිරිම හේතුවෙන් තම පතිවෘත්තාව කෙලසගෙන දැං හත් පොලේ ගා ගනිමින් සිටියි. දේශපාලන පක්ෂයක් හැටියට තමන්ට ඇති වගකීමි සියල්ල මග හැර මෝඩ ජනතා සිතුමි පැතුමි හි තකතීරැ විදිහ‍ට සමපාත වි අවම කර ගත හැකිව තිබු ව්‍යසනයක් විකාරයක් තෙක් තල්ලු කලේද මොවුන්මය. දැං අරක අහෝසි කරවි, මෙක දියවි කියා ලිප්ටන් වට රවුමෙ කෑ ගැසුවාට වැඩක් නැත. ඔබෙ පීඩිත පංති සගයා දැං සිටින්නේ මාර ආතල් එකකය. තමන් වැනිම පීඩිත පංති සගයන් සමුල ඝාතනයට කොන්දේසි විරහිතව පක්ෂපාත වු මොවුන් තවමත් කාවදෝ රැවටීමට හදිසි නීතිය මග හැර යමින් හිදියි. ඉදිරියේ පවත්නා මැතිවරණ සදහා Post modernism socialism theory එකක් හොයා ගන්න වෙවි. මිරිස් වපුරා රෝස මල් නොසයන්න. ලංකාව තුල පක්ෂයක් ලෙස හදුනා ගත් මොඩලයේද අවසානය ලංව ඇත. අප බලා සිටින්නේ දුකෙන් නොම වුවත් ඇති අඑත් සතුටක්ද නැත. අන්තගාමි සමාජවාදියා මිය ගිය පසු අපිට නිර්මානාත්මක විප්ලවීය සමාජවාදියෙක් තනා ගත හැක. අපට තවමත් මතක ගීයක් ඇත. අද එය ජවිපෙට අදාල නැති වුවත් අපට තවම අදාලය. මක්නිසාද සමහරවිට හෙට කාකී ඇදුමක් ඔබෙ පාලකයා විය හැක. එ ඔබ නිසාමය.

රණ දෙරණේ ගිනි අවි ගත් යුධ සෙබළුනි අසනු මැනව
වෙඩි උණ්ඩය වැයකොට නුඹ සුරැකිය යුතු ජන පිරිසය
යුක්තිය උදෙසා මොරදෙන ජනයා නසතොත් වියරුව
වැනසෙන්නේ නුඹද අයත් පන්තිය බව සිතට ගනුව..

ඉලක්කයට නතු වන විට රුදු මරණයෙ ඉරණම් කරු
බලව සිතා එක මොහොතක් වරද කිමැයි ඔහුගෙ රුදුරු
වැටුපට හිමි මරණ ගනන් නොව නුඹලා මිනිසුනි ගරු
අයුක්තියේ අණ පිලිපැද කුමටද නුඹ පළදින තරු

මානන ගිනි දණ්ඩ තුලින් පෙනෙන තරුණ පපු කුහරය
අධම කැලක කට අද දින නහර පිනන රස අහරය
උන්ගෙ බහට නිදොස් ජනන් මරතොත් නුඹ සෙබල සගය
පමා කරන්නේ නුඹ හෙට නැගෙන්ට යන නව අරුණය

තිස්ස ඔහේ හිටු....

2009-10-05T02:44:00.000-07:00

තිස්සනායගමි මාධ්‍ය මිතුරා....a

2009-09-28T01:45:00.000-07:00

ජිවිතේ එපා මට.... ඔබ හිනහෙන්න...

2009-09-27T23:45:00.001-07:00

දකින දේයට වඩා දෙයක් සිතීම හෙවත් නුතන කලාකරැවා..

2009-09-23T23:53:00.000-07:00

රාජ්ජ නාට්‍ය උෆළලට සෙනග නැති වීමයි මනෝ අයියගේ හතරවෙනි බිත්තියෙන් බලන්න සෑහෙන්න සෙනග ඉදිමයි අතර පැහැදිලි වෙනසක් දක්නට තිබෙනවා. අපි හිතුවට රහක් තියෙන මිනිසුන් අතුරැ දහන් වෙමින් ඉන්නවා කියලා එහෙම නැහැ කියලා මනෝ අයියා ඔප්පු කලා. මම හිතන්නේ කලාකාරයින්ටත් අ්‍රයෙමත් තමන්ගේ වැඩ ගැන හිතන්න කාළය ඇවිත්.

මෙකේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්ණේ කලාකරැවන් තමන්ට අයිති කලාව නොකර ප්‍රධාන තලයේ දේශපාලනහත් එක්ක වටෙ යන එක... එවිට ඔවුන්ට මග හැරෙන්නේ සෞන්දර්යයි. සෑම දානම මෙන්ම මෙවර රාජ්ජ නාට්‍ය උෆළලේ පැවත් නාට්‍ය වලටද සිද්ධ වුනේ ඒ දේමය. පවතින ක්‍රමය සහ දේශපාලනයට ඔබිබෙන් ගිය මාවතක් කරා කලාකරැවා ප්‍රේක්ෂකයා රැගෙනයාම අත් හැර ඇත.

මනෝ නැවත වැඩෙ ඇරමිභ කර ඇත. හදගමගේ සහ ධර්මසිරි බණ්ඩාරණායකගේ නාටක එනතුරැවත් ඉවසා බලමු.

Expire වු නිදහස

2009-09-23T23:39:00.000-07:00

ඔවුන් සහ නුඹ

2009-09-22T23:23:00.000-07:00

නුතන මහින්දාගමනය....

2009-09-16T05:04:00.000-07:00

ඇගේ පිටෙ ලියු කව....

2009-09-14T02:19:00.000-07:00

රොමෑන්තික් හීන....

2009-09-12T06:40:00.000-07:00

සිහින මැසිවිලි....

2009-09-12T02:40:00.003-07:00

අත්වැරද්දක්.....

2009-09-12T01:56:00.000-07:00

ගමන් මග....

2009-09-12T01:29:00.001-07:00

මම.......... ඇය

2009-09-11T22:57:00.000-07:00

දෙඇස් ඇස්

2009-09-11T22:39:00.000-07:00

අඩමාන ජිවිතය....

2009-09-11T01:26:00.000-07:00

ගිණි ගහන ජිවිතේ.....

2009-09-06T22:18:00.000-07:00

හිතුවක්කාර මම නැවත ගෙදරට පැමිණියෙමි. මගේ කිවිවට මගේ අප්පචිචිට අයිති ගෙදරට පැමිණියෙමි. අප්පචිචිගේ කිවිවට අප්පචිචි අවුරැදු තුනක ඉදන් කුළි ගෙව ගෙ ඉන්න අනුන්ට අයිති අපේ ගෙදරට පැමිණියෙමි. දවස් 415 ක විවාහ ජිවිතය කඩා ඉහිරවගෙන මං ‍ගෙදර ආවෙ ට්‍රන්කා පෙටිටියන දා ගත්තු ඇදුමි ටිකයි පරණ පොත් ටිකයි විතරක්ම අරගෙන. ලෙහා ගන්න බැරි තරමි ප්‍රශ්ණ අපිට තිබුණේ නැහැ. එත් ගැටයක් තිබුන්නේ නැති නිසාදෝ කොහිද අපි දෙපැත්තකට විසි වුණා. යන්න වෙන තැනක් නැති නිසා ම නෙවෙයි පුරැද්දට වගේ මං අප්පචිචිගේ උණුහුම හොයා ගෙන ආවා.

"උඔ රට ලෝකේ හදන්න ගිහින් උඔ උ‍‍ෙඔ ලෝකෙත් ඉහරව ගත්තා...."

ඒ අප්පචිචගේ ස්වරයයි. පොඩි කාලේ ඉදලම එයා මට කරැණාවෙන් කතා කරලා තිබුනෙම නැහැ. එත් එයාගේ අප්‍රමාණික ගුප්ත ආදරයට මං එදා වගේම අදත් හරිම ආසයි. පිරිමි එහෙම වෙන්න ඔන කියලා අප්පචිචි තමයි මට උගන්වලා තියෙන්නේ.

"ජිවී අජිවී හැමදෙයකටම කවි ලියන්න පුඑවන් ඔයාට අපේ Anniversary එක වෙනුවෙන් පද හතරක් ලියා ගන්න බැරි එක ගැන මට තියෙන්නේ පිළීකුලක්..... අඩුම ගාණේ එක මතකවත් තිබුනා නමි......."

මහේෂී කියන්නේ වෙනම ම කතාවක්. පිරිමියෙකුගේ කටින් තම පෙමිවතියට ආදරේ කියලා අහනවා තරමි වෙකත් ආසාවක් නැහැයි කියලා දවසක් මගේ යහඑවෙක් නියපු කතාවක් මට මතක් වුණා. එත් එහෙම කියන්නම ඔනේ ද .....???
මගේ මතකය හරි නමි මම කවමදාවත් මහේෂීට එහෙම කියලා තිබුන් නැහැ. හැබැයි මම එයාට විවාහ වෙන්න යෝජනා කලා. එදා කවමදාවත් නැතිව එයා මගේ අතේ එල්ලීලාම හිටියා. අන්තිමට එයා මට දික්කසාද වෙන්න යෝජනා කලා.

"තමන්ගේ ජිවිතේ හොයා ගන්නේ නැතිව අනුන්ට ජිවිතේ හොයලා දුන්නට වැඩක් නැහැ..... තමන් තුල අඩුව හැමතිස්සෙම දැනෙන්න ගන්නවා....."

මං ගෙදර ආපු දා රෑ අන්තිමට අප්පචිචි කතා කලේ එචිචරයි. හැමදාකම මම හිතුවෙ අපේ වැඩ වලට අප්පචිචිලාගේ පරමිපරාවට තේරෙන්නේ නැහැයි කියලා. හැමදාම පත්තරේට න්‍යායින ලිපියක් රැඩිකල් යැයි කියන කවියක් ලියපු ගමන් එක විවෙචනය කරන්නෙම අප්පචිචිලගේ පරමිපරාවෙ මිනිස්සු.
ඒ පරමිපරාවෙ අය ජිවත් වෙන්නේ මෙ මොහොතේ විතරයි. එක එගොල්ලන්ගේ ජිවිතේ යථාර්තයක්. ලෝකේ වෙනස් වුනොත් අපි වෙනස් වෙන්න බලනවා කියන මතය මිසක් ලෝකය වෙනස් කිරිමෙ ආශාවක් ඔවුනට නැත. අප්පචිචි හැමදාම කතා අතීතයක් ගැන.

"අපිත් ඒ දවස් වල කැරළි ගැහුවා.... පෙළපාලිත් ගියා.... එත් මොනවද වුනේ...?? අන්තිමෙදී හිරේ ලගින්න සිද්ධ වුණ එක විතරයි...."

අප්පචිචිලා කරන්න හදපු ඊට පසු පරමිපරාවත් කරන්න හදපු දැං අපිත් වළිකන වෙනස් කිරිමෙ කලාව නිසා ඒ පරමිපරා දෙක නමි ගොඩ යන්න ඇති. තරැණයන් ලක්ෂ ගණනින් විනාශ වුණු ඒ වෙනස් කිරිමෙ කලාව නිසා නමි අපේ පරමිපරාව එහෙම කරන්නේ නැති බව මම හොදටම දන්නවා. ඒ වෙනස් කිරිමට තරමි ජිවිතයක් ඔවුනට හිමි නොමැති නිසා. එතකොට මම කරනවා යැයි කියන්නේ මොනවාද....??? මම සිහින දකින්නෙක්ද....??? යථාර්තයට බයේ පලා යන්නෙක්ද...??? නැතිනමි බොරැ තර්ක වලින් යථාර්තය මග හරින්නෙක්ද....??? ඇත්තටම මම කවුද....???

මගේ ජිවිතය නාහ යමින් තිබෙන මොහොතක මගේ හිත මගෙන් ප්‍රශ්ණ නගමින් සිටියි. ඇත්තටම මම කවුද....??? දිග රැවුලක් තියෙන බොර පාට ඇස් දෙකක් තියෙන මගේ උසට පොත් කන්දක් බදාගෙන නිදා ගන්න මම කවුද....???

'පත්තරෙන් අපුරැවට න්‍යාය උගන්වන..... ඒ උගන්වන ගමන් ගැහැණු අන්දන කවි ලියන.... අකුණු කොටන ඇස් දෙකක් තියෙන... ‍ෛඑතිහාසික මුහුණු වරක් තියෙන.....ගැහැණු කුලප්පු කරවන හැගීමි තියෙන.... නිකමි ම ඝණකමක් නැති මිනිහෙක්....'

ඒ මහේෂීගේ අර්ථ ගැන්වීම මං ගැන. එයා ගැහැණියක් වීම නිසාම ශිෂ්ට භාෂාවෙන් කතා කලා. එත් එයාගේ ඇස් දෙකින් කියවුණේ තිත්ත කතාවක්. එක මගක පැමිණි අපි තුංමං හන්දියක්වත් හතරමං හංදියක්වත් නැතිව දෙපැත්තට යන්න ගියා. අන්තිමට හිස් වුණු හදවතකුයි ගැහැණියක් ගැන බිදුණු විශ්වාසයකුයි අරගෙන මට තනි වෙන්න සිද්ධ වුණා.

"රටෙම ඉන්න ගැහැණු ගැන ඔයාට ලියන්න පුඑවන් වුණා. අඩුම ගානේ ගෙදර ආවමවත් මෙ මගේ කසාද ගෑණි නේද කියන හැගීමවත් ඔයාට නැහැ නේරංජන..... මට තවත් විදවන්න බැහැ...."

ඇත්තම කිවිවොත් විදවන්න බැහැ කිය කිය හරි මහේෂී මාත් එක්ක හිටියා. මටයි එක ඇති වුණේ. ගැහැණියකටග් ප්‍රේමය පිරිමියෙකුට දැනෙන්නේ නැති වෙනවා කියන්නේ අතරමැදක් තියෙනවා කියන එක. අතරමැදත් එක්ක අපිට පවුල් කන්න අමාරැ වුණා. මං නැවත විප්ලවය කරන්න පටන් ගත්තා. හීන ඇහැදින සුරංගනාවියක් ගෙදර ගෙනාපු මම මගේ හීනෙන් සුරංගනාවිය හොරැ අරං යනකං බලන් හිටියා. මං ආයෙත් හීන ඇහිදින සුරංගනාවියක් හොයන්න පටන් ගත්තා. මගේ ලග ඉන්න සුරංගනාවිය මට මග හැරැනේ එහෙමයි.
ඉතිං ආයෙමත් සමනොල කන්ද උසට හීන අරගෙන මං අප්පචිචිගේ කුටුමිභය තුල හැව ඇරීමට සුදානමි වෙමි. මට අඑත් හීනයක් අවැසිව ඇත. ජිවිතය මග නොහැරෙන හීනයක් අවැසිව ඇත. වෘතයක ගමන් නොකර ත්‍රිකෝණයක ගමන් කිරිමට මට අවැසිව ඇත. ජිවිතයේ කොන් වල රස උකහා ගැන්මට මට අවැසිව ඇත. ජිවිතයක හැටි.....

කාලෙන් කාලෙට තැනින් තැන යන අහිකුණ්ඨකයෝ වගේ පොඩි කාලේ ඉදලම මට කියලා නිශ්චිත නිවහනක් තිබුනේ නැහැ. අප්පචිචිට ගෙයක් හදන්න සල්ලි තිබුනෙත් නැහැ. එත් අපි දෙන්නම මෙ ජිවිතේ ගෙවා දමමින් උන්නා. අප්පචිචි හැමදාකම ලෙජර් පොත් ඇතුලේ හිර වුණා. මං ඉස්කොලේ පාඩමි පොත් අතරින් වීරයෝ හොයාගෙන මගේ ඇතුල් හදවතේ තනි වුණා. පොඩි කාළේ ඉදලම කවුරැත් කියවන්නේ නැති කවි පොත් කෙටි කතා පොත් හොයාගෙන මං කියෙවිවා. උසස් පෙළ විභාගේ අත ලග තියෙද්දීත් මං ඉස්කොලේ කටි කරලා චිත්‍රපටි බලන්න ගියා. භෞතික විද්‍යාව මට තිත්ත වෙලයි තිබුනේ. රසායන විද්‍යාව මං ඉගෙන ගත්තේ ම රසායනික සංයෝග කරන්න... කොටින්ම කිවිවොත් බෝමිබ හදන්න. ලෝකය පුපුරන්න නමි නෙවෙයි මගේ ජිවිතේ ගල් බෝර දාන්න....

ජිවිතයේ ණය ගෙවන්න වළිකන දහසක් දෙනා අතර දගේ මුහුණත් තහඩුව නැති බව දැක මම උඩ පැන පැන නටමි. රැළ්ලේ පාවෙන් නැතිව වැල්ලේ සිහින මාළිගා තනන මම ගැන ඇය මිස දැං අන් කවරෙක්වත් දුක් වන්නට නැත. විකාර ඔඑවකුයි කුරැවල් වෙචිච හිතකුයි තියාගෙන මම බුරැ ඇද මත හිද ඇය ගැන හීන දකිමි අඑතින්.

ඔයාට පුඑවන්නමි අඑත් ප්‍රේමවන්තයෙක් වගේ මගේ ජිවිතයට ඇතුල් වෙන්න..... මං බලාන ඉන්නවා.......

ඒ තමයි මගේ අඑත් හීනය සමන්තී. ජිවිතය අතැගිලි වලින් ‍‍බෙරී යන තෙක් ඇය බලා උන්නාය. ජිවිතය උකහා ගැන්මට හෝ තදින් බදා වැළද ගැන්මට ඇයට කිසිදු උවමනාවක් නොවීය. ඉතිං මම නැඹුලු ප්‍රේමවන්‍තයා සේ ඇගේ ජිවිතයට ඇතුල් වීමට අඑත් දොරගුඑ සොයම්න්ඇගේ වටෙ භ්‍රමනය වෙමින් සිටිමි. ජය සිකුරැ මෙහෙයුම මෙන් ඇගේ ජිවිතය ගැන මම පිඹුරැපත් සකස් කරමින් බුරැ ඇදේ එහා මෙහා පැද්දෙමින් රැය කාබාසිනියා කරමින් උන්නෙමි.

ඔබ එන්න
ඇවිත් මගේ හදවතට
කන තියා අසන්න
සිනහාවෙන් නු‍‍‍ෙඔ
ඔත්පල වු හදවතට
කන තියා අසන්න
මෙ ප්‍රේමයේ රිද්මයයී....
කදුඑ වලින් රෑ රා වැටුණු
බොර පාට දෑස් වලට
ලං වෙලා බලන්න
මෙ කියන්නේ නුඹ ගැනයි
ඔබ එන්න
සිය දහස්වරක්
මග හැරිය මගේ දෑස් වල ගිලෙන්න
මෙ උතුරන්නේ ප්‍රේමයයී.....

ඉතා අයාසයෙන් බිදෙන් බිද මම ඇයට පෙමි බදින්නට විමි. ඇය සිතුවෙ මගේ තැඑණු සිතට මම ඇගෙන් අස්වැසිල්ලක් සොයන බවය. තැඑණු සිතක් අස්වද්දන මහා පොළව වන්නට ඇයට නොහැකිව ඇය මගේ ප්‍රේමය ඉදිරියේ හැකිළෙමින් උන්නාය. ඇගේ ජිවිතයට මගේ ප්‍රේමය පුරැද්දන්න තැන් හොයමින් මම කල් මරමින් උන්නෙමි. පොළවෙනුත් ඹබ හත අටක් යටට වළ දැමු අතීතයක් අඑත් පිළීසිද ගැනීමට හරස් කපමින් උන්නේය.

ඇගේ රතැගිලි අතරින්
රෑ රන්න ඔන්න මෙන්න තිබිබ
මගේ ජිවිතය
ඇගේ අතැගිලි මත
මගේ අතැගිලි තබා
මගේ ජිවිතය
ඇගේ අත්ල මත තැබිමි
මට ආයෙති ජිවිතය හමුවිය
ඒ ඇස් පිය යට
මගේ හීන
පොදී ගසමි
මම අඑත් හීනයක් දකිමි
ඉතිං
මාව අඩ නින්දෙන්
ඇහැරවන්න නමි එපා....

ඔයා ආයෙත් හීන දකින්නේ කාත් එක්කද...???

කුරැටු ගා මෙසය උඩ තිබුණු මගේ හිත මහේෂී කියවා ඇත. පත්තුවෙන් තිබිබ මහේෂීගේ හිත ලැවි ගිණ්නක් සේ ඇවිඑනේ එහෙමයි. මහේෂී මං ලියන දේ තදින් විශ්වාස කලා. මං ලියන්නේ මට දැනෙන දේ විතරක් ම බව එයා දැනන් උන්නා.

හැමදාම කමිමැලිකමට ගිටාරහ අරං ඇදට ගොඩ වෙන කොටම මහේෂී මට උණු තේ කොප්පයක් ගෙනත් දෙනවා. මහේෂී සිනී නොදා තේ බොන හින්දා දැං එක මටත් හුරැ වෙලා ගිහින්. මගේ උරහිසෙහි හිස හොව සිටින මහේෂීගේ හුස්ම වැටෙන තාලයට මම ගිටාරයේ තත් බිදිනවා. මම තේ කොප්පය බොන්නෙම අයිස් වගේ හීතල වුණාම.

කඑ වළාවන් ඉරා
සද ඇවිත්
ආයෙමත් මගේ දොරකඩට
ප්‍රේමයක් අරං

මහේෂී මට මහාමෙරක් බරට ආදරය කලා. එයා විශ්වාස කලේම මං ජිවත් වෙන්නේ ආදරය නිසාම බවයි. ඇගේ ප්‍රේමණීය මහාමෙර පාමුල මම අගුටුමිටිටෙකු සේ ඇයව ස්පර්ශ කරමින් උන්නා.

පිඑණු වු ජිවිතේ
මල් සුවදින් නාහවන්න
දෝත පුරා අරං ඇවිත්
මාන බලා මගේ හදවතට
ඇගේ ප්‍රේමය වෙනුනේ
සද මට වෙඩි තියන්න....

මහේෂී සැණකින් මගේ උරයෙන් ඈත් වුණා. තත් බිදිම නැවතුනා. ගිටාරයේ තාලය එදා ඉදන් හොරැ අරං ගියා. ඇගේ මහාමෙරීක ආදරය හෙමෙන් හෙමෙන් නාහ යමින් පැවතුනා. මහේෂීගෙත් මගේත් සියඑ සබදතා ඉරිතැලෙමින් පැවතුනා. විසදුමි සෙවීම වෙනුවට අපි අපේ ඇතුඑ හදවත් වලට තව තවත් නැඹුරැ වුණා. එක වහලක් යට එක් ජිවිතයක්ව පැවති අපේ සමිබන්ධය ජිවිත දෙකක් බවට විස්ථාපනය වෙමින් පැවතුණා. ගහක් ගලක් වගේ මාව විශ්වාස කල මහේෂීගේ හිතට මං ගැන අවිශ්වාසයක් කාන්දු වෙන්න ගත්තා. රට වටෙම කරක් ගහන හදවතකට ආදරය කරපු පාපය එයාට පළ දෙනවා කියලා මහේෂී තැති ගත්තා. ඊට පස්සේ මං ලියන කඩි හැම එකක්ම එයාට ආගන්තුක වුණා. මගේ ජිවිතයට එක් කරපු එයාගේ ආදරේ මහේෂී ටික ටික ආපහු උදුර ගනිමින් හිටියා. ජිවිතේට ආදරේ නැතිව තනිකම උරැම වෙන්න ගත්තම මම ආයෙත් තැති ගත්තා.

පරණ හීන වලට ගිණී තියා මම අඑත් හීනයක් සොයා පියනගමි. පරණ හීන හැමදාම මගේ ජිවිතේ තැති ගන්වනවා. සත්තමයි....... මම එකට බයයි..... ඉති් මම හනි හනිකට අඑත් හීනයට ගොඩ වෙන්න පෙරැමි පුරමි.

මගේ ජිවිතේ උඩ ඔයාගේ හීන ගොඩ ගහන්න එපා නේරංජන..... ඔයා විනිශ වෙලා යයි...... මම නාය යමින් ඉන්න කෙනෙක්....... මෙ ඔක්කොම එක සැරෙම මට ඔයාට කියන්න බැහැ........ මාව තේරැමි ගන්න..... මට ඔයාව නැති කර ගන්න බැහැ......

ජිවිතය අත්හැරීම මෙන්ම බදා වැළද ගැන්මත් මාව තෙහෙටිටු කරමින් ඉන්නවා. මම ජිවිතේ හොයාගෙන පාර දිගේ ඉබා ගාතේ යන්න පුරැදු වුණේමි.

පසු වදන
මහේෂීත් සමන්තීත් මෙය කියවු ඔබටත් අවශ්‍යව ඇත්තේ ඔබට අවැසි ලෙස මම ප්‍රේම කිරිමටය. එහෙත් ඔවුන් කිසිකෙනෙකු මගේ ඇතුල් හදවතට ඇතුඑ වී බැඑවෙ නැත. මං කෙතරමි ආතතියකින් සිටිනවාද.....???මං කෙතරමි තනිකමකින් පෙලෙනවාද....??? යන්න ඔබට තියා ඔවුනටද වැඩක් නැත. ඔබට අවැසී මගේ වචන වලින් ඔබෙ හිත සතපවා ගැනීමටය. ඉතිං මං ප්‍රේම කරන එක නැවැත්තුවා.

මහන්සියෙන් මෙය කියවපු ඔබට හදිස්සියෙවත් මගදී මගේ හදවත හමු වුවහොත් මට කියන්න....
ප්‍රේමයේ ඔත්පල කමින් වෙදනා විදින මම
නේරංජන

ඡායාව....

2009-09-02T23:24:00.000-07:00

තිස්ස.....

2009-09-02T21:13:00.000-07:00

අපබ්‍රන්සයක්

2009-09-01T00:12:00.000-07:00

Thankx Chanudi for help me to do PS works

යදමින් බැද විලංගු ලා

2009-08-31T23:10:00.000-07:00

යදමින් බැද විලංගු ලා
මගේ පුතා රැගෙන යන්න
ඉදිකටු ඇණ ඇගිලි තලා
දෙතිස් වදය පමුණවන්න
අඑත් ලෝවක් ගැන සිතීම
දඩුවමි දෙන වරදනමි
කුමට එරට අධිකරණය
නීතිය හා විනිසුරන්

කකා බිබී නටන අතර
නරැම යහඑ යෙහෙළියන්
පන්දු කෙළින අතර ඉහළ
පාසල් වල අමනයන්
රට ගිණි ගෙන ඇති බව දුටු
මගේ එකම පුතණුවන්
එ ගිණි නිවන මග සෙවීම
වරදක්දැයි මට කියන්

ගිණි ගන්නා රටක කෙළින
මී හරකුන් වැනි පුතුන්
කුමටද මට මහා විරැවෙකි
සිරගෙයි මළ මගේ පුතුන්
කෝටී ගණන් බිහිවෙවා
මගේ පුතු වැනි තව පුතුන්
කිරි මවි ලෙස මම ඉන්නමි
එවන් පුතුන් ලග උතුමි

ගායනය නන්දා මාලනී

මරබිය...

2009-08-31T21:04:00.000-07:00

සිරකරලන අකුරැ...

2009-08-31T21:03:00.000-07:00

කාන්දු වන ආලේ....

2009-08-30T23:56:00.000-07:00

මෙ ලේ පිළි ගදයී

2009-08-26T22:09:00.000-07:00

හෘද සාක්ෂියෙන් නමක් හොයලා දාගන්න....

2009-08-25T22:21:00.000-07:00

ලීක් වු සද එළිය..........

2009-08-25T01:51:00.000-07:00

ප්‍රේමණීය සංකාව...........

2009-08-24T02:58:00.000-07:00

ලීක් වූණ සද එළිය....

2009-08-23T20:19:00.000-07:00

ආකාස කඩෙට මුවා වෙලා සද හොරෙන් හොරෙන්පල්ලමි බහිනවා. කොයි මොහොතක හෝ ඝණදුර විසින් කොළඹ අහස වැටලීමට නියමිතයි. තැන තැන එකින් එක පෙළීන් පෙළට නියෝන් විදුලි එළි දැල්වෙන්න පටන් ගන්නවා. ඊයේ වගේම තනියෙන් නවමි මාවතේ මම එහාටයි මෙහාටයි ඔහේ ඇවිදිනවා. පොලිස් උකුසු ඇස් සියවරක් විතර මගේ දිහාට යොමු වෙලා. ලෝකේ කැරකෙනවද කියලා ගාණක්වත් නැතිවපෙමිවතුන් උනූන් හා ගුළි වෙනවා. මහන්සී වු ශරීර එක දෙක ගෙවල් බලා ඇදෙනවා. මං තවම තනියෙන්. අදත් ඊයේ වගේමයි. ඊයේ පොරේදා වගේමයි. මං තනියෙන් දූළී මූසුව එන සූළගත් එක්ක. ජංගම දුරකතනයෙන් මම සියපාරක් විතර ඔයාට කතා කරන්න උත්සහා කලා. දැං ඔයා එකත් කියාවිරහිත කරලා. ඔයාට ලගා වෙන්න පුඑවන් හැම මාර්ගයක්ම ඔයා මට වහාලා දානවා. මාර්ග බාධක දාගෙන ඔයා මගේ ආදරේ ඈත් කරන්න උත්සයා ගන්නවයි කියලයි මට හිතෙන්නේ.

ඔයාට මතකද නිමින වෙනදට හරියට ම වෙලාවට ඔයා මෙතනට එනවා. අපි අත් අල්ලගෙන ඔහේ ඇවිදගෙන යනවා. සමහර වෙලාවකට අපි සෑහෙන්න වෙලාවකට කතා කරන්නේ නැහැ. මම ඔයාගේ ඇගට වාරැ වෙලා ලොකු හුස්මවල් කීයක් ගන්නවද කියලා ඔයා ගණන් කරනවා. මට හැම මොහොතක්ම ඔයාගේ සුවදත් එක්ක මගේ පපුවෙ හිර කර ගන්නයි ඔනී වුනේ. එකයි නිමින මට මෙ ප්‍රශ්ණය මෙතරමිම සංකීර්ණ. කඑවරත් එක්ක නිශාචර දිවිගෙවන්නෝ එකින් එකා මෙ භූමියේ එහා මෙහා යනවා. ඒ කරැමක්කාර ඇස් මගේ විළීසංගේ නැති කරනවා නිමින.... රෝස මලක් වගේ මාව ආරක්ෂා කරපු ඔයා නැතිව මං තනිවෙලා නිමින. මෙ ලෝකේ මටයී කියලා උන්නූ එකම පිරිමි පරාණය මට නැති වෙලා නිමින. මෙ ඉරට පුඑවන් නමි මාවත් ඇදගෙන පොළව යට වැළලෙන්න මම යනවා සත්තයී. එහෙම නැත්නමි ඉරට පුඑවන් නමි සදාකාලික නිවාඩුවක් අරගෙන ඝණදුරින්ම ලෝකේ තියන්න සතිතමයි නිමින මම ජිවත් වෙනවා. එතකොට මගේ කදුඑ පුශ්ණ කරන්න කාටවත් පෙන්නේ නැති වෙවී. මගේ හොරැ අරං ගිය සිනහාව ගැන කවුරැවත් සොයන්නෙ නැතී වෙවී. මට මගේ ජිවිතය නැති වෙලා කියලා උන්ට පෙන්නේ නැති වෙවී. මට ඩීංග ඩීංග සිය දිවි නසා ගන්න පුඑවන්.

ඔයා ආස ඉරටද හදටද ඩැඩියෙන් ම .....???

වැඩියෙන් ම කියලා දෙයකි නැහැ බබා අඩු වැඩි වශයෙන් ඔය දෙකටම මම කැමති.....

ඔයා හැමතිස්සේම උත්තර දුන්නේ දාර්ශණීකයෙක් වාගේ. සමහරවිට ඔයා ඉදිරියේ මම බොළද නිසා මට එයෙම හිතෙනවි ඇති. එත් ඒ ඔයාගේ හැටි.

නැහැ වැඩියෙන් කැමති මොකටද කියන්නකෝ............

ඔන්න සුපුරැදු ලෙස මම ඔයාට වද කරනවා. ඔයා ඇහුන්නෑ වගේ ඉන්න හදනවා. මම ඔයාගේ නිකටින් අල්ලලා මගේ දෑස් වලට ඔයාව නතු කරගන්න තැත් කරනවා. නිමින මතකද නිල් පාට ඇස් වලටයි ඔයා කැමතියි. එක දිස්නය වැඩි රෑට නිසා ඔයා කැමති කඑවර රාත්‍රියට කියලා මං දැනන් උන්නට මට අයේ ආයෙත් එක ඔයාගේ හඩින්ම අහන්න උවමනා වුණා. කොහේද මහ ලොකු පිරිමියා විනාඩියක්වත් ඔයාට මගේ ඇස් දිහා බලන් ඉන්න බැහැ. ඔවි ඉතිං ඔයාට වෙන වැඩ තියෙනවනේ. ඉන්නේ කොහේද කියලත් ඒ වෙලාවට අමතක වෙනවා. නිමින....... ඔයාගේ එක හාද්දක් මගේ හැම රෝම කුපයක්ම අවුස්සනවා. මෙ ගිණී ගහන දෙතොල්පට ඔයාගේ හාදු වැස්ස නැතිව මැලවිලා යන්න බර වෙලා. ඔයාට පුඑවන්ද නිමින මට මෙහෙම කරන්න......

ඔවි පුඑවන්......

ඒ ක්ෂණයෙන් මං හැරැනා. නිමින.......... සදාකල් මගේ හදවතේ නින්නාද දෙන හඩ. මගේ ශරීරයේ රැධිර න්ළීකා කේශ නාළීකා රෝම කුප පවා ඉල්ලා සිටින හඩ. මහ රෑස්ස ගහ වටෙත් කැරකිලා මම බැඑවා. නිමින ඔයා කොහේද කියලා. එක නිකංම නිකං මගේ හදවතේ නින්නාද වු ස්වරයක් පමණයී.

නිමිනයක රැදී
දිය බිදක් සේ
බිදෙන් බිද
දිය වුණේමි මම
නුඹ තුල අංශුවටම
ප්‍රේමයේ සදාකාලික ඔත්පලකමත් සමග
මං තනියේම
බෙරේ වැවෙ රැළීති ගනිනවා......

ඔයාට අමතක වෙන්න කොහෙත්ම විදිහක් නැහැ.අපි මෙතැනින් නික්මෙන්න කලින් ඔයා මාව පෙරේරා ඇන්ඩි සන්ස් එකට එක්කන් ගිහිල්ලා ප්ලෙන්ටියක් අරං දෙනවා. දිව පිචිචි පිචිචි මං තේ බොන හැටි ඔයා හිස එක අතකට වාරැ කරගෙන බලාන ඉන්නවා. එත් නිමින එක ඉස්සර තරං රහ නැහැ. ඒ රහ තිබිබෙ ඔයා ලග විතරමයි. මුඑ ජීවීතේම නී රස වුණ එකේ ප්ලෙන්ටියේ විතරක් රහ තියෙන්න විදිහක් නැහැනේ.

මාසයක් තිස්සේ මං බලාන ඉන්නවා ආයේමත් ඔයා ලගට ඇවිල්ලා ඔය පපු තුරැලේ උණුහුමක් හොයාගෙන ගුලි වෙන්න. අඩුම ගාණේ මට මෙහෙම කරන්නේ ඇයි කියලාවත් ඔයා ලග උත්තරයක් නැහැ. මම කාත් කවුරැත් නැතිව තනියෙන් හැදුණු ගැහැණු ලමයෙක් නිසාද...??? අවුරැදු දහ නවයක් කොන්වන්ටි එකක හැදිලා ජීවිතේ රහක් නැතිව මගේ තරැණ කාලේ ගෙවිලා ගියා. පස්සේ පස්සේ ටික ටික මගේ ජීවිතේට ඔයාගේ මිතුරැකමෙ උණුහුම ගලන්න පටන් ගත්තා. ඇත්ත....නිමින සාන්තුවරයෙක් වගේ හිටපු ඔයාට පැල් බැදං පෙමි කලේ මං. ගුප්ත ඔයාගේ හදවත බලෙන් කියවන්න උත්සහා ගත්තේ මං. එක මොහොතකටවත් ඔයා මට ආදරය කලේ නැද්ද නිමින....??? හින්දි චිත්තර පටියක් වගේ අපේ පෙමි කතාව සුභදායක ලෙස අවසන් නොවන්නේ ඇයි නිමින ඇයි...??? ඔයාට පුඑවන්ද ඔයා ඔය දාගෙන ‍ඉන්න බාධක ඔක්කොම මැඩගෙන ඇවිල්ලා මගේ මෙ පූශ්ණ වලට උත්තර දෙන්න....?? කරැණාකරලා පුඑවන්නමි එන්න.... අද රෑ දොළහා වෙනකමි විතරයි ඔයාටත් මටත් කල් තියෙන්නේ.... හෙට උදේ ම මම කන්‍යා සොහොයුරියක් වෙනවා. ජිවිතේ ආදරය නැතිව මිනිස්සුන්ට ධර්මය දේශනා කරනවා. දෙවියන් වහන්සේ ලගට යන්න පාර පෙන්නනවා. මගේ ජිවිතේට කුරිරැ වුණු දෙවියන් වහන්සේ ලගට මම මිනිස්සු දක්කාවී. ඔයා කොහොමත් හිටියේ දෙවියන් වහන්සේත් එක්ක අමනාප වෙලා. ඔයා කිවිවෙ මිනිස්සු හිතින් හදා ගත්ත මනස්ගාත වල හිර වෙලා එක දෙවියන් පිට පටවනවා කියලා. දෙවියන්ට බැහැ අපේ ජිවිත වලට අත පොවන්න කියලා. එත් මෙ මොහොතේ මගේ ප්‍රේමය සී සී කඩ විසිර යමින් පවතිනවා. එක දෙවියන් වහන්සේගේ වැඩක් නොවන බවනමි සක්සුදක් සේ මට විශ්වාසයි. එත් නිමින දෙවියන් වහන්සේ මට දක්වන තරමිවත් කරැණාවක් ඔයා ලග මට නැහැ.

මං අන්තිම පාරට කියලා හිතලා ඔයාගේ ජංගම දුරකතනයට ඇමතුමක් ගත්තා. එකින් එක තරැ පායලා අහස් පිටිටනිය ආලෝකමත් කරනවා. තරැ අතරින් පාර හොයාගෙන හදට යන උන්ට තරැ කොචිචර ලස්සනට පේනවාද කියලා මම දන්නේ නැහැ. හැබැයි ඔයාගේ උරහිසට බර වෙලා ගැණපු තරැ නමි හැබෑම ලස්සනයි. ඒ තරැත් ඔයා අරගෙන ගිහිල්ලා.

හලෝ........

දුරකතනය අනෙක් පසින් ඇසෙන්නේ කාන්තා කට හඩකී. මම අංකනය කරන ලද අංකය නැවත ස්ථාවර කර ගැනීමට එදෙස බැලීමි. කෙසේ නමි වරදින්නද... ඒ ඔහුගේම දුරකතන අංකයයී.

නිමින ඉන්නවද....??

පොඩිඩක් ඉන්න...

මම තප්පරයක් දෙකක් දුරකතනය කන තබා සිටින්නට ඇත. නිමින ඔයාගේ කට හඩ අහන්න කල්පයක් වුණත් මම මෙහෙම බලාගෙන ඉදිවි.

හලෝ........

නිමින මට අදහාගත නොහැක කොපමණ මා ලෙන්ගතුව ඇසුරැ කලත් ඒ හඩ ඇසේන වාරයක් වාරයක් පාසා මගේ හදවත අඑතින් මුකුලිත වෙ. මුඑ සිරැරම මගේ දහාදියෙන් තෙත් වෙමින් පවති. ජිවිතය සී සී කඩ විසිරි තිබෙද්දීත් නැවත ඔබෙ ප්‍රේමණීය කට හඩීන් මගේ හදවත මුකුලිත වන අයුරැ නමි ආශ්චර්යකි. නිමින දෙවියන් වහන්සේ එකිනෙකා වෙනුවෙන් අප මවා ඇත්තේ යැයි පවසන්නේ මෙ නිසාද....? ඔයාගේ එක ස්වරයකින් මගේ ජිවිතයට නැවත ප්‍රාණ වායුව කාන්දු වෙන හැටි ඔයාට දැනෙනවා නමි නිමින..... සද මත බිල්ඩින් ගහන උන් දැනං උන්න නමි සද ලස්සන අහාසේ තියන කොට බව කියලා.... ඒ වගේම ඔයා මගේ හිතට හැඩ ඔහොම ගැඹුරැවට මට අමතන කොටයි නිමින.....

නිමින..... මම අනෝලී

ආ..... අනෝලී කියන්න

කිසිදු චකිතයකින් තොරව ඒ හඩ ඔහේ ගලා බසී.

නිමින ඔයා වෙනස් වෙලා

මම පස්සෙ ඔයාට කතා කරන්නමි එතකං මට කතා කරන්නත් කරදර කරන්නති එපා.

දුරකතනය ක්ෂණයෙන් විසන්දි විය. ඒ සිගිරි පර්වතය බරට පෙමි බැන්ද මගේම ආදරණීය නිමිනය. සමනල කන්ද නාය යන්නා සේ මගේ නිමින නාය යමින් සිටියි. බෙරේ වැව වගේ ඔයාගේ ආදරය එකතැන පල් වෙන්න දාලා ඔයා දියඹෙ ගිහිල්ලා. නිමින ඔයා පීනන්නවත් දන්නේ නැහැ හරියට. කවුද නිමින ඔයාට පුරැදු කලේ මෙහෙම නපුරැ වෙන්න. මහ කනදරා වැවට එන අලි එලවන්න වගේ ප්‍රයිවටි බස්කාරයෝ හොන් ගහනවා. උන් හිතන් ඉන්නේ මුං ඔක්කොම බීරෝ කියලා. මුංට බස් ලයිසන් නෙවෙයි දෙන්න තිබුනේ පුංචි හෙලිකෙිප්ටරයක්. හැම වෙලාවෙදීම ඉගිල්ලෙන්නනේ හදන්නේ. නවලෝක මුදලාලිගේ ඉස්පිරිතාලේට පුඑවන්ද දන්නේ නැහැ මගේ ජිවිතේ ඔපරේශන් කරලා දෙන්න. බිල්ඩින් එකේ උසට ලෙඩිඩු හිටියට ආදරේ පුරැද්දන්න තාම ලෝකේ බෙහෙත් නැති හැටි.

නිමින............... මට ජිවිතේ හරි තේහෙටිටුයි. ආදරය වැළද ගන්න යන හැම වෙලාවක ම එක මගෙන් ගොඩක් දුර ඈතට යනවා. මට මිරිගුවක් පස්සේ දුවනවා වගේ දුවගෙන ගිහිල්ලා හොදටම ඇති වෙලා තියෙන්නේ...... රහක් තියෙන ගහක් හමිබ වුණෝත් මම ආයේ හට ගන්නවා. ඔවි නිමින ඔයා හප කල අනෝලී ආයේමත් හට ගනීවී......

ඝගනගාමියෝ ලයිටි ගහලා
පණ අදිණ සදට
ජිවිත හොයන කඑවරට
එළිය දෙන්නට.........
නුඹ කබා සාක්කුවෙ දමා ගිය
මම කොළඹ පෙමිවතී
නුඹෙ ඇස් පිල්ලමකින්
ජිවිතය සිගන.........

අනෝලී

අරවින්ද පෙරේරා
2009 08 24

කටු පෑන....

2009-08-18T22:11:00.000-07:00

අරවින්ද මම ම ඔබට ලියන්නමි. කිසිදිනක අකුරක්වත් මට ලියා නැති ඔබට මම ම ලියන්නමි. එ ගැන මගේ හිතේ තරහක් නැහැ. මම මොනවට තරහා වෙන්නද? ඒ අරවින්ද ඔයාගේ හැටිනේ. මෙනකා අක්කා කියනවා වගේ අරවින්ද හරිම පුදුම කෙනෙක්නේ. අරවින්ද ගමෙ මිනිස්සුත් පවුලේ උදවියත් ඔයා පුදුම කෙනෙක් කියලා කිවිවට ඔයා හරිම පුදුම කෙනෙක් නෙවෙයි. ඔයාව ඒ ඈයෝ කවුරැත් තේරැමි ගත්තේ නැහැ. මට හිතෙන්නේ බතී වුණත් තේරැමි ගත්තේ පස්සෙන් පහු.

අරවින්ද ඔයා මට වචන වලින් නොකිවිට මම දන්නවා ඔයා මට ආදරය කළා කියලා. ඔයාට ඔයාගේ හිත රවටිට ගන්න බැහැ අරවින්ද. කැරොල් පෙරහැර බලන්න මම ඔයාලයි ගෙදරට ආව දවසේ මම ඔයාගේ හිත තේරැමි ගත්තේ. කැරොල් සිංදු කියපු ළමයි වගේම ඔයත් සතුටින් මාත් එක්ක කතා කලේ.

ඔයා ලිපිකාර විභාගේ පාස් වුණාම මම කීපාරක් ඔයාව කසාද බැන්දද හිතින්. ඔයාට ලැබුණු පඩියෙන් අපිට ගෙයක් අරගෙන ජීවත් වෙන්න තිබුනා. මම එහෙම යෝජනා කරලා ලියුමි එවිවට අරවින්ද නිහඩ වුණා.

මෙනකා අක්ක නමි මට කැමති වුණේ ඇත්තටම මට ආදරෙන් නෙවෙයි. මගේ දේපළ වලට තියෙන කැමැත්ත නිසා.

අරවින්ද ඔයාට කලින් බොහොම ඉස්සර මම මැරැනා. එක ඔයා දන්නවා. මම සිරිදාසත් එක්ක විවාහ වුනේ සතුටකින් නොවෙ. මගේ විවාහ උත්සවයට අරවින්ද කොචිචර උදවි කළාද?? ඔයා වගේ කෙනෙකුට ඇරෙන්න එහෙම කරන්න අමාරැයි. අරවින්ද කුළී ගෙදරක දුක් විදින කොට මම අරවින්දට එක එක මනාලියෝ යෝජනා කලා. මම එකට සිරිදාසවත් මෙනකා අක්කවත් හවුල් කර ගත්තා. මම සතුටු වුණා අරවින්ද කසාද බදිනවා නමි. එත් අරවින්ද මම ඇත්තම කියන්න ඔන. අරවින්ද වගේ මට විරාගික හිතක් නැහැ. මගේ හිත යට පුංචි ඉරිසියාවක් තිබුණා. මට වඩා අරවින්ද කොචිචර වෙනස්ද?? මම කසාද බැන්ද දවසේ අරවින්ද සතුටු වුණා. අරවින්ද කසාද බැන්ද නමි මට එහෙම සතුටු වෙන්න පුඑවන්ද.....

මීට, සරෝජිනී

රාවය, 18 පිට අගෝස්තු 16

ලබිබට තියපු අත පුහුලටත් තියන තුරැ බලා හිදීම.....

2009-08-14T22:46:00.000-07:00

ගොඩාක් හදිසියකින් වගේ වාස් ගුණවර්ධන මහාතාව මාරැ කර ඇත දැං පොලිස්පතිතුමාට ඇග බෙරා ගැන්මට පුඑවන නමුත් ගුටිකාපු අයට හෝ මැරැණු අයට තවම යුක්තිය ඉටුවී නොමැත. පොලිස්පතිතුමනි යුද්ධය සදහා විතරක් ලං කරගත් ඉන්දියාවෙන්වත් අහන්න චෝදනාව ලැබු පුද්ගලයා නිතීය මගින් නිවැරදිකරැ බවට පත් කරන තෙක් ඔහුගේ සේවය අත්හිටුවීමකට ලක් කරනු ඇත. නමුදු අපරාධකරුවන් මැඩලීම සදහා මහින්ද චින්තනය යටතේ ගෙන යන වැඩ පිළීවෙලෙහි අරමුණ මෙලෙස අපරාධයකට චෝදනා‍ ලැබ ඇති අය හීන් සිරැවෙ මාරැ කර හැර ඇග බෙරා ගැනීම නමි දගකාර තරැණ්‍යයටත් ඉවසීමි සහගත වැඩිහිටියන්ටත් කිරි බෙන අලි පැටවි අරං ගිය මා නාහිමියන්ගේම සරණයි.

සමාජවාදියා

2009-08-14T04:13:00.001-07:00

සෝපාකලා........

2009-08-13T23:27:00.000-07:00

පුරහද විතරක් මට දෙන්න.......

2009-08-12T21:00:00.000-07:00

තනි සද

2009-08-12T01:26:00.000-07:00

මා සොයා ආ ඈ

2009-08-11T22:27:00.000-07:00

යුද්ධය අවසන් වු පසු ..............

2009-08-10T19:31:00.000-07:00

සකලවිධ ලාංකිකයන්ගේ ආශිර්වාදය මැද දශක තූනකට අධික කාළයක් ඇදි ඇදී ගිය යුද්ධය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව විසින් අන්තෙටම අවසන් කර ඇත. මෙතෙක් කල් සැගව සිටි වීරයන් අඑ දුළි ගසා නැගිට රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාව සකල දේශය එක්සේසත් කල රජතුමාට අන්දවා ඇත (ඇද ගැනීම හෝ නොගැනීම අතිගරැ ජනාධිපතිතුමාගේ වැඩකී). දැං මෙ රජතුමා උතුමි ධරණීය තලය බත බුලතින් ස්වයං පෝෂිත කරන තෙක් රට වැසියෝ දෑස් විහිදා බලා සිටිති. සත්‍ය වශයෙන්ම මෙ මොහොතේ රට ඉදිරියේ ඇත්තේ ඉතාම හොද අවස්ථාවකි. එහෙත් දශක තුනකට ආසන්න යුද්ධය අවසානයේ දකුණේ ජිවිත සියවසකින් පිටුපසට ගමන් කර ති‍බෙ. පරාජයෙන් පසුත් දෙමළ විමුක්තිකාමින් (ඔබ කැමති ලෙස තුස්තවාදීන්) ලද එකම ජයගුහණය නමි දකුණේ පැවති සියඑම දේශපාලනයන් මෙ භුමියෙන් වාෂ්ප කිරිමයි. දැං සියඑ දෙනා භුමණය වන්නේ දේශප්ලනය වටා නොව කුරහන් සාටනය වටාය. මෙ නිහඩ බවින් ගැලවීමට කිසිදු ලාංකික‍යෙකු සිහිනෙන්වත් පුර්ථනා නොකරයි. මක්නිසාදයත් ඔවුන්ගේ සිහිනය මෙවන විටත් සැබෑවී හමාරය. දැවැන්ත යුද්ධය අවසන් වී ඇත. දැං මෙ පිං බිම සුකිත මුදිත වනු ඇත (කෙසේද කියා දන්නේ දෙවියන් පමණී).

යුද්ධය අවසන් වීමත් සමගම අරක්කු සහ සිගරටි තහනමක් ගෙන ආවෙය. සියඑ අය ඊට හුරේ දැමු අතර විරැද්ධ වු අප වැනි කුඩා ළමුන් බෙබදුදන් සේ ඔවුනට පෙනීන. නමුත් තවමත් ඔවුන් අඩු වැඩි වශයෙන් එම කාර්්‍යයේ දිගටම නියැලෙමින් සිටිති. අඩුම තරමෙ අපේ විරැද්ධත්වය කුමක් සදහාද යන්නවත් ඔවුන් දැන සිටියේ නැත. දැං මොවුන් වැඩියිටියන්ට පමණයී චිතුපටි තහනමක් ගෙන එමින් සිටියි. තමුන්ගේ ළමුන්ට එයින් හොදක් වන නිසා මෙ වැඩිහිටිහන් ඒ සදහාද තම මුකය වසා සිටියි. පාසල් වල ජංගම දුරකතන තහනමි කරන ලද්දේ ශිෂ්‍යාවක් පැලද සිටි ටයි පටියෙන් සිය දිවි නසා ගත් පසුවය. තුවාලය අනුව බෙහෙත් දැමීම වෙනුවට තිබෙන එකම බෙහෙත සියඑ තුවාල සදහා යෙදීම මෙහි හිනා යන ස්වරෑපයයී. පුශ්ණ පත්තරයක් හරි හැටි මුදුණය කර ගත නොහැකි අධ්‍යාපන ඇමතිතුමාගෙන් අපට මීට වඩා දෙයක්ද බලාපොරොත්තු විය නොහැක.

නාටකයේ අඑත්ම ස්වාභවය නමි සකල දේශය එක්සේසත් කල රජ්ජුරැවන් වහන්සේ විසින් හොද ලංකාවක් වෙනුවෙන් පාතාල කල්ලීන් මෙ උතුමි ධරණීය තලයෙන් අතුගා දැමිමට කටයුතු කරම්න් සිටියි. රාජ්ජයට පක්ෂපාත සුවච කීකරැ මැති ඇමතිවරැන්ගේ පාතාල සාමාජිකයන් ආරක්ෂාව පිට ජාත්‍යන්තර ගූවන්තොටුපලින් පිට වෙද්දී තමන්ට විරැද්ධවාධීන් සමග සමිබන්ධතා ඇති සකල විධ පාතාල වණ්දීභටිටකයන් මෙ වන විටත් පොලිස් වෙඩි පහරින් මිය යමින් සිටියි. අමු අමුවෙ උතුරැ පුදේශ වල දහස් ගණනින් ජිවිත විනාශ වෙද්දී සිනහා මුසු මුහුණින් එදෙස බලා සිටි ලාංකිකයාගෙන් මෙ සදහා හඩක් මතුවෙයැයි සිතීම අපේ අණුවන කමය. තුස්තවාදය ඇති කාළයේ රාජ්ජ පාලනයට විරැද්ධව ලියු කියු සියඑ දෙනා සිංහල කොටි නැතහොත් තුස්තවාදයට උල්පන්දමි දෙන්නවුන් ලෙස ආණ්ඩු මටිටු කරන ලදී. දැං වෙනස එවැනි පුද්ගලයන් පාතාලය හා සමිබන්ධතා ඇතැයි නමි කොට ඔවුනට තඩි බෑමය. එහි නියම ජවනිකාව SSP වාස් ගුණවර්ධණ මහාතා සහ එම මැතිණීය විසින් පසු ගිය දිනක රග දක්වන ලදී. පහර කෑ සිසුවාගේ ඇදුමි ගලවා පචිච කොටා ඇත්දැයි ඔවුන් විමර්ශනය කර ඇත. පචිච ගහන උං සියල්ලන්ම දැං පාතාල සමාජිකයන්ය. එහෙත් මෙ උතුමි දේශයේ මිනිසුන් නිහඩය. මහින්ද අබෙසුන්දර මහාතාට නොතේරෙන්නේ කතා කරන සියඑ දෙනා තම ජිවිතය පවා පරදුවට තියමින් සියඑ දේ හෙළි කරනුයේ සාටකය හරහා ලැබෙන ලභ පුයෝජන නිසා නමි නොවන බවය. අනෙක ඔවුනට මෙ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීමටද අවශ්‍යතාවක් ඇතැයි නොසිතමි. මෙ සකලවිධ උත්සාහයන් රටක් වශයෙන් අප දියුණු තත්වයක් උදා කර ගැනීම සහ නැතිවෙමින් යන පුජාතන්තුවාදය නැවත ස්ථාපිත කිරිම පිණිසය. මහින්ද අබෙසුන්දර මහාතා විමසුම වැඩසටහනින් කියන්නේ කේ.පී. ගේ තැනට දැං කුළියට ලියන මාධ්‍යවෙදියෙකුට අයදුමි කල හැකි බවයි. එතුමා නොදන්නේ කුළියට ලියනවා යැයි කියන විට තමාද ඒ ගොඩට වැටෙන බවය. සමහර විට කමන්ගේ සිතෙහි එවැනි අදහසක් තිබුණාට අපට කමි නැත. තමන්ද නියෝජනය කරන පුවතුපත්වෙදීන්ට නින්දිත අයුරින් මඩ ගසන්නේ බඩ ගෝස්තරවාදයට බව දන්නෝ දනිතී. කේ.පී. ගැන මෙන්ම වාස් ගුණවර්ධන ගැනත් විමසුමෙ කියන්න, රටින් හොර රහසේ ම පිට කල මැරයන් ගැනත් කියන්න, විභාග පුශ්ණ පත්තර හදා ගන්න බැරි රාජ්‍යය ආයතනවල අවිධිමත් භාවය පිළීබදවත් කියන්න, එහෙම කියන්නට බැරි විට කුළීකරැවන් කවුදැයි කාටත් තේරැමියාවි.

වණ්ධිභටිටකයන්ගෙන් සහ පුරෝහිතයන්ගෙන් කිසිදු අඩුඩක් නැති මෙ උතුමි දේශයට දැං අවශ්‍යව ඇත්තේ මනුෂ්‍යත්වයෙන් පිරි හදවත්ය. බුද්ධිමතුන් යැයි හදුනාගත් සියඑ දෙනාද මෙ මොහොතේ ඇස් කන් පියා සිටින විට අප කුමක් කරමුද....????
රෝහන විජේවීරත් සමග මෙරට හෘද සාක්ෂිය වල දැමුණු බව මගේ අදහසයි. අපි දැං මිනි වලවල් කැණීමි කරමින් සිටින්නෙමු. 94 දී කටිටියක් ඒ සදහා දායක වී දැං ආගිය අතක් නැත. අප සොයන්නේ නිහතමානී මිනිසෙකී...........

ඔය කිවිවට හෙට එචිචරම නරක නැති වෙවී...................

අරවින්ද පෙරේරා
2009 08

සංතෘප්තිය

2009-08-09T21:48:00.000-07:00

Satisfaction

The most beautiful thing
for those who have fought a whole life
is to come to the end and say;
we believed in people and life,
and life and the people
never let us down.
Only in this way do men become men,
women become women,
fighting day and night
for people and for life.
And when these lives come to an end
the people open their deepest rivers
and they enter those waters forever.
And so they become, distant fires, living,
creating the heart of example
The most beautiful thing
for those who have fought a whole life
is to come to the end and say;
we believed in people and life,
and life and the people
never let us down.

Otto Rene Castillo

තුහිනයක් සේ ඔබ ඇවිදින්........

2009-08-06T21:24:00.000-07:00

කොළ හතරක කැඩි‍චිච සිංහලෙන් ඔයා ලියලා එවපු අමාරැ ලියමන මාව තැති ගන්වනවා. කදුඑ ලේ බවට පරිවර්තනය වෙලා, ලේ තීන්ත බවට වෙස් පෙරළිලා ඔයාගේ වර්ථමාන කතාව ආයෙත් මට ලියලා එවලා. මං ලග පොදි ගහලා ගිය හීනයි, ඔයාගේ සවිස්තරාත්මක ලියමනයි ගලප ගන්න බැරිව මං හතර අත කල්පනා කරනවා. ඔයා හැමදාම කිවිවා වගේ හීන ඔයාගේ ජිවිතය තුල යතාර්ථයක් නොවන බව මට දැං පසක් වෙනවා. සංවිධානයෙන් ඔයා අයින් වුණේ මගෙන් රැකවරනයක් බලාපොරොත්තුව. ඔයා මං ලග ගුලි ගැහුණේ නැති වුණ ජිවිතය හොයාගෙන, ඔයා ආයේමත් ගමට ගියේඅතීතය වළලන්න හිතාගෙන. එත්...... අද ඔයා මට තුස්තවාදී ලියමනක් එවලා.......

ජිවිත වල මිල ගණන් කැදවනවා කියලා ඔයා එකේ ලියලා තිබුණම, මම වැඩිපුර බය වුණේ ඔයාට අතීතයේ තිබුණු සබදතා ටික එචිචර හොද නැති නිසා. එහෙත් කරන්න වෙන විකල්පයක් නැති නිසා ම ඔයා නැවත සංවිධානයට බැදුනා කිවිවම මම ටිකක් සංසුන් වුණා. එත් ඔයා ගැන පරණ තිබුණු භීතිය තවම එහෙමිමයි. මට තිබුණේ මං ගැන බයකට වඩා ඔයා ගැන බියක්. ඔයාමයි මගෙන් අවසර ඉල්ලුවෙ අඑතින් ජිවිතේ පටන් ගන්න උදවි කරන්න කියලා. එත් ඔයා නවත්වපු පරණ තැනින් පරන ගමනෙම යෙදිලා. කිසිම දවසක ආදරය අත්විදලා නොතිබුණු ඔයා මගේ පපුව උඩ ගුලි ගැහුණේ උණුහුම හොයන පුංචි කෙල්ලක් වගේ, ඇත්තටම මට දැං ඔයාව නැති කරගන්න ලෝබයි . ඔයා ලග තියෙන පිචිච මල් සුවද නැතිව මගේ හිත තොන්තු වෙලා. එත් මෙ ලියමනින් ඔයා මගේ හිත ආයේමත් පහුරැ ගානවා .සමහර විට මම ආත්මාර්තකාමි ඇති එත් පරාර්තකාමි ඔයාගේ අරගලයට වඩා මට ඔයාව ඔන වෙමින් තියනවා.

කිළිටි අඩිපාරවල්
තවම මගේ ජිවිතය මත
නුඹ ගිය පසුත්
කුංකුම තැවරැමි
තවම මගේ පපුව මත
වැතිර හිද
නුඹ ගිය පසුත්
නාය යමින් තිබෙන පුර්තනා පොදියත්
තවම බරට මගේ පපුව උඩ
කදුඑ තවරා
නුඹ ගිය පසුත්

උඩින් දාපු බෝමිබ වලින් ඔයාගේ ගමෙ මිනිස්සු ගොඩකගේ ජිවිත නැති වුනා කියලා ඔයා කියලා තිබිබා. කවදාවත්ම මට නොකියා තිබිබ අමිමයි අප්පයිත් මිය ගිහින් කියලා ඔයා කියලා තිබිබා. ඔයාව නැවත සංවිධානය දෙසට තල්ලු කරන්න එක ලොකු හේතුවක් කියලත් ඔයා කියලා තිබිබා. තව මොන මොනවදෝත් ඔයා කියලා තිබිබා. මං ඔයා ලග නොහිටපු අඩුව ඔයාට ගොඩක් දැණුනා නේද?? මැරෙන්න හරි මට ඔයත් එක්ක යන්න එන්න තිබුණේ. ඇත්තටම ඔයයි මාව නැවැත්තුවෙ එහෙමනමි ඔයා සංවිධානයට යන්නේ නැතිව මගේ පපුව ඇතුලටම කිදා බහීවී. තිලකයක් තියපු ගැහැණියෙක්ව අරං මං කොහොම හරි ඔමන්තේ පනිනවා එහෙනමි.

83 දී ඥාණදාස මාමට නවාතැන් දීලා අපේ අප්පචිචි මෙහේ උන් පුචිචලා මැරැවා, රට බෙර ගන්න ඔනේ කියලා අයියා ආමි එකට ගිහින් අද වෙනකං ආරංචියක් නැහැ, මෙ ඔක්කොම අතහැරලා මට ඔන වුණේ ඔයාව, ඔයාගේ පුංචි හිනාව. මතකද ආතේ ඇගිලි ගානටත් අඩුවෙන් හිනාවෙලා තිබුණු ඔයාව එක දිගට සතියක් මං හිනැස්සුවා. ඔයාගේ ඇස් වලින් කදුඑත් පැන්නා එතකොට ඔයා මගේ කමිස උරයෙන් ඒ කදුඑ පිහලා දැමිමා.

සමනළී.............. ඒ කදුඑ තාවම මා ගාව. අප්පචිචි නැති වුණ වෙලේ අමිමා අඩපු කදුඑත් තාවම මා ගාව, අයියා ගැන ආරංචියක් නැතිව උඩබලාගෙන අමිමා හුල්ලපු සුසුමි වැල් ටිකත් තාවම මා ගාව... මෙ පාප කර්ම ටික ඔක්කොම පියවෙලා යන්න කියලා මං හිතාගෙන හිටියේ ඔයාගේ ඇතුලේ දියවෙන්න.........
සමනළී....... කොණ්ඩ කරල් දෙකක් බැදගෙන යුනිෆෝමි එකක් ඇදගෙන ඔයා යුද්දෙට ගිහිල්ලා. මගේ අප්පචිචිටත් අයියටත් වුණ දේ ඔයාට වෙනවට මං බයයි පැයෙන් පැයේ මැරිචිච ගණන වෙන්දේසියේ දානවා වගේ කියවගෙන යනවා. මට ටීවී එක උස්සලා පොලවෙ ගහන්න හිතයී, එත් ඔයා ගැන හරි ඔයාගේ ජිවිතය ගැන හරි බලාපොරොත්තුවක් මට දැං එකෙන් තියෙනවා.

ඔයා කරන වැඩෙ හරිද වැරදිද කියලා මං දන්නේ නැහැ. එත් ඔයා ඉපදෙනකොටත් ඇහුණේ බෝමිබ සද්ද... ඔයා සෙල්ලමි කරෙත් බෝමිබත් එක්ක.... ඔයා හිතේ තද වෙන්න පුරවගෙන හිටියේ වෛරයක්...... එත් මං ඔයාට ආදරය දුන්නා..... වෙන කාටවත්ම දෙන්න බැරි වුණ පේමයෙන් ඔය හිතේ තිබිබ වෛරය මම මකලා දැමිමා ඉතිං ඔයා සින්නක්කර අයිති මට....... හෙට උදේ පෙන්වන මිනී කදු උඩ ඔයත් හිදිවි කියලා තමයි මගේ හිත කියන්නේ. එහෙම හොදයි තවදුරටත් බෙරිලා පැනලා ඇවීත් දහදුක් විදිනවට වඩා... යටත් වෙන්න කියලා කිවිවට උන් ඔයගොල්ලෝ හැමෝම එක වෙඩි පහරින් මරලා දාවි. මම උදේ ම පංසලට ගිහින් ඔයව පසාරැ කරගෙන යන වෙඩි උණ්ඩයෙන් ඔයට අවම රිද්දමක් තියෙන මරණයක් ගෙන්න කියලා පුර්ථනාවක් කරන්නද???

කවමදාවත් පිරිමියෙකුගේ පහසක් නොලබා තිබුණු ඔයාව මුලින් ම සිප ගත්තේ මම මතකද.............??? පිරිමි අත් දෙකකින් ඔය කඩා වැටෙන කොණ්ඩෙ පිචිච මල් වැලක් ගැහුවෙ මම මතකද...........???? බයෙන් බයෙන් හරි ඔයා මගේ අතේ එල්ලීලා මුඑ කොළඹ පුරා ඇවිද්දා මතකද.........???
බලන්න සමනළී ...........
මෙ කොළඹ ම පාඑවට ගිහින්
මුසල පැහැගෙන
ඔයා දගල දගල පාගපු මුහුදු වතුරත් රත් පැහැගෙන
ඉර මලානික වෙලා
සමනළී ඔයා අයිති මට, මගේ හිතේ විමුක්තිය උදුර ගත්තේ ඔයා
ජිවිතය ඔයාව හොයාගෙන එනකොට ම මරණය වෙඩි උණ්ඩත් එක්ක ඔයා පස්සෙමි ම ඇවිල්ලා ඔයාගේ, උන්ගේ ලේ වලින් තෙත බරිත වෙචිච මෙ පොළව උඩ පොරැවක් ගහලා ඔයාගේ මරණේට හිනා වුණ එකියක් එක්ක දීග යන්න කියලා හෙට මට සමාජයෙන් බල කරාවී, මටත් කියලා එවන්න පේමයෙන් පිරිචිච මනුස්සකමෙන් බැබලෙන හෙට දවසකට මමත් එනවා කොහේ හරි ලෝකයකට ඔයත් එක්ක

............මල් සුවද රටක් වී
මා නුවන් සයුරේ
ඒ රටට අඩ ගසයි
අනේ අපි කවදාක
හින හෙමුද ඒ රටෙ..........

මම අරවින්ද

මගේ හිතේ කෑරෙන නුඹ

2009-08-04T01:42:00.000-07:00

පාපොචිචාරණය

2009-08-02T23:48:00.000-07:00

සෙලොලයිඩි පටයට ඇණ ගැසීම

2009-07-28T22:17:00.000-07:00

පුංචි හිඩසක්

2009-07-27T00:50:00.000-07:00

පෙරවදනක් නැති අප පෙමි පුරාවත

2009-07-22T22:02:00.000-07:00

අපේ ජිවිත

2009-07-22T03:33:00.000-07:00

අවසන් කැමැත්ත

2009-07-20T21:50:00.000-07:00

උඹ මොන පැත්‍ෙතද???

2009-07-09T20:52:00.000-07:00

Exame....

2009-07-07T01:03:00.000-07:00

Mage Demala Premaya

2009-07-06T22:35:00.000-07:00

Deviyan Soya denna...

2009-07-06T22:15:00.000-07:00

Oba

2009-07-06T20:59:00.000-07:00

Oba Sadak Mata...

2009-07-06T05:42:00.000-07:00

2009-07-01T23:03:00.000-07:00

Ekva negi sitinna....

2009-06-30T02:36:00.001-07:00

Ege Lema

2009-06-30T01:16:00.000-07:00

My Colombo

2009-06-29T21:44:00.000-07:00

My Tamil love

2009-06-29T01:26:00.001-07:00

Noselena sitha

2009-06-28T23:38:00.000-07:00

Owunge Deas

2009-06-28T23:00:00.000-07:00

Maga balana inna mama

2009-06-21T22:11:00.001-07:00

Oya hitha Magema wenna

2009-06-17T22:45:00.000-07:00

Mage Punchi Pemwathi

2009-06-16T22:36:00.000-07:00

Eya

2009-06-14T23:33:00.000-07:00

Heenaaaa....

2009-06-11T22:59:00.000-07:00

STOP........!!!!

2009-06-11T03:51:00.001-07:00

Oba Durai Hemadama Mata......

2009-06-11T03:50:00.000-07:00

Where is the cinema......

2009-06-09T02:11:00.000-07:00

Oba thama mage laga

2009-06-09T01:40:00.000-07:00

Ada pamanak.....

2009-06-09T01:37:00.000-07:00

Obe Dekapul

2009-06-09T01:32:00.000-07:00

Nuthana Mahinda Gamanaya

2009-06-08T01:35:00.000-07:00

...............................................

2009-06-02T22:24:00.000-07:00

2009-05-29T04:13:00.000-07:00

Horen wetena Kadulu

2009-05-29T03:58:00.000-07:00

History Repeats again n again

2009-05-28T01:36:00.000-07:00

Romaya saha eya

2009-05-28T00:21:00.000-07:00

Roads are Opening

2009-05-27T20:51:00.000-07:00

Mannaram Kannyaramaya

2009-05-27T20:41:00.000-07:00

Siripala.....

2009-05-27T01:45:00.003-07:00

Demalichchi...

2009-05-26T23:23:00.000-07:00

Freedom

2009-05-25T22:04:00.000-07:00

Where is the God..??

2009-05-25T04:09:00.000-07:00

Aluth Haduwa

2009-05-18T00:06:00.001-07:00

Wathu Sudu Mala

2009-05-15T04:15:00.000-07:00

Thangamanee marane Lagai

2009-05-15T04:14:00.000-07:00

I kissed her

2009-05-15T04:13:00.000-07:00

மாற Athal

2009-05-14T04:12:00.000-07:00

Blood

2009-05-06T21:46:00.000-07:00